❤❤
Süper Üye
Anlatacaklarımı kendine güvenenlerin okumasını tavsiye ederim zira kaldıramayabilirsiniz, ben alıştım artk normal geliyor.
Öncelikle kendimi tanıtayım 2 kardeşiz diğer kardeşim benden 3 yaş küçük peder emekli annem ev hanımı kendi halimizde bir aileyiz yani kimseye zararımız yoktur, geçen sene üniversite bitti ben de ailemin evinde kpssye hazırlandım olaylar da bu yazın başında başlamış olup halen devam etmektedir, olayların başlangıcına sebep olan benim küçük dayım, zaten 2 tane dayım var birisi uzun zamandır yurtdışında 4-5 senede bir gelir Türkiye’ye çok samimiyetim yoktur, diğeri ise 32-33 yaşlarında samimi olduğum dayımdır, dedem vefat ettiği için anneannemle birlikte kalırdı, ona kalsa hiç evlenme niyetinde değildi lakin bildiğiniz gibi toplumsal ve ailevi baskılar onu evlenmeye itti, anneannem kendisine kız aramaya başladı, kafalarında köylük küçük bir yerden kız bulma düşüncesi vardı zaten dayım flört edecek yaşı çoktan geride bırakmıştı bu saatten sonra cafe cafe karı kızla gezemezdi görücü usülü evlenip çoluğa çocuğa karışmasını istiyordu ailem, nitekim anneannem araştırmış soruşturmuş akrabalardan birinin tavsiyesi ile, … ‘nın kuzey tarafında … isimli 9-10 haneli ufak bir köy varmış oradan dayıma uygun bir kız bulmuşlar, bahsettiğim köy şehrimize 1:30 saat falan, yani uzak sayılabilecek bir noktada, neticede anneannem dayım ben ve annem kızı istemek için mevzubahis köye doğru yola çıktık arabayı ben kullanıyordum
Anayoldan uzun süre gittikten sonra dayım buradan sağa girecekmişiz dedi, tabela falan yoktu elindeki bir kağıttan tarif ediyordu, girdim sağa bayağı bir süre de toprak yolda gittik sonra ormanlık bir alana doğru girdik tabi arabanın anası belleniyordu ama yapacak birşey yok biran önce şu fasıl bitse de eve gitsem diye düşünüyordum, bu düşünceler içinde sonunda izbe tuhaf bir yer olan … köyüne vardık, köye dair ilk izlenimlerimi aktarmak gerekirse ikindi vakti olmasına rağmen dışarıda kimse yoktu, zaten topu topu 9-10 tane ev vardı hepsinin perdesi güneşliği çekiliydi, evler kerpiçti, çatılarında anten ya da güneş enerjisi gibi şeyler yoktu, herhangi bir araba falan da gözükmüyordu, ne biçim köydü burası amk, sanki 500 yıl önceden kalmış bir yer izlenimi veriyordu hepsinden daha tuhaf olan ve en çok dikkatimi çekense köyde cami olmamasıydı, hayatımda ilk kez camisiz köy görmüştüm, dayıma dönüp burası müslüman köyü mü emin misin dedim, oğlum bizim buralarda ermeni falan ne gezer salak salak konuşma dedi, uzatmadım mevzuyu etrafı süzüyordum amk köyünde herhangi bir hayat emaresi yoktu lan bir kedi köpek dahi yoktu gözükürde, ciddi ciddi mala bağlamıştım baktım anneannem falan da şaşırmış vaziyette, neyse dayı dedim hangi evmiş kızınki, bilmiyorum dedi çalalım şunun kapısını sorarız, çaldı dayım kapıyı küçük bir çocuk açtı
Yeğenim karahasanların basri’nin evi neresi dedi, çocuk mal gibi bakıyor amk ses vermiyor, sana diyorum yeğenim dedi, çocuk hala televizyona bakar gibi izliyor dayımı, ben girdim araya babanı çağırsana dedim, çocuktan hala bir tepki yok o sırada çocuğun arkasından çarşaflı bir kadın geldi, eliyle bir dakika işareti yaptı kadında konuşmuyordu sonra bunlar içeri girince 50li yaşlarda bir adam geldi dayım selamun aleyküm dedi adam selamı almadı kimi arıyorsunuz dedi, dayım bana baktı bozulmuştu adamın yaptığına bende boşver der gibi kafamı salladım karahasanın basrinin evini arıyoruz dedi, eliyle sondan 3. evi işaret edip kapıyı kapattı, amk köyü tuhaftı köydekiler köyden daha tuhaftı, gittik dayımla kapıyı çaldık annemler arkadan geldi kapıyı çarşaflı bir kız açtı herhalde bu köydeki tüm karılar çarşaflı diye düşünüyorum ben o sırada hayır evde de mi çarşafla geziyonuz, ilginçti gerçekten, kızın hemen arkasından babası olduğunu düşündüğüm adam geldi biz daha ağzımızı açmadan adam buyrun içeri geçin dedi zaten bizi bekliyorlarmış heralde, geçtik içeri 2 odalı *** kadar bir ev içeride tuvalet banyo vs gözükmüyordu tamam köylerin bircogunda yok ama bu siktimin evinde mutfak bile yoktu lan mutfak, evin içinde girişte bir oda onun ucunda bir kapı diğer odaya giden bu kadar sağda solda hiçbir yer gözükmüyordu, geçtik sondaki odaya yerlerde minderler vardı odada bir yaban domuzu başı asılıydı haram değil miydi? iyice işkillendim bu tuhaflıklardan ama sessizce oturmaya devam ediyordum, tavanda normal sarı ampul sallanıyordu, demek ki elektrik var diye düşünüyorum ben o sırada, peki evin içinde niye televizyon vs yoktu bu düşüncelere daldım, yerde bir halı tavanda bir ampül bir de yaban domuzu başı duvarda, oturmalık minderler, bunun dışında başka hiçbirşey yok odada nasıl evdi burası, oturduk minderlere içerde kızın annesi olduğunu düşündüğüm bir kadın vardı ayakta bekliyordu o da çarşaflı idi, dayıma istemeye geldiğimiz kız da ayaktaydı nedense oturmuyorlardı
Adamların karısı kızı çarşaflı ama evlerinde domuz başı asılı, köyde cami yok nasıl bir yerdi burası? hepimiz sessiz sessiz oturuyorduk ben ve ailem şaşırmanın verdiği etkiyle sessizdik lakin karşımızdakiler neden dilsiz gibi duruyordu, baktım bunların ne içersiniz açmısınız falan diye soracağı yok, telefonla uğraşayım dedim elimi cebime attım telefon arabada kalmış ben bir arabaya gidip telefonumu alayım basri amca dedim ses etmedi, kalktım çıktım evden arabaya giderken ilk kapıyı çaldığımız evin penceresinden kapıyı açan çocuk bana bakıyordu, arabadan telefonu aldım sonra baktım çocuğa böyle karşılıklı iki düşman gibi bakışıyorduk, pencere kapalıydı camın arkasından bakıyordu, sonra o mimiksiz velet gülmeye başladı ama bu öyle şirin bir çocuk gülmesi değil tüyleri diken diken eden nefret dolu bir gülüş, bana bakıp gülüyordu gülüyordu gülüyordu, inanılmaz derecede rahatsız ediciydi, birden gülmeyi bıraktı, arkasından iki el belirdi, yetişkin eliydi bunlar, vücudu perdenin arkasındaydı sadece elleri gözüküyordu, çocuğun boynunu sıkıyordu, çocuk resmen boğuluyordu, sonra hareketsizleşti kafası ağzı açık geriye düştü boğularak ölmüş gibiydi, ananı avradını sikiyim koştum basri’nin evine bağıra bağıra basri amca çocuğu boğuyorlar basri amca koş, basri kalktı hangi ev dedi koştuk dayım ben basri pencerenin perdesi çekiliydi kapıyı çaldık, o da ne biraz önce öldüğünü net olarak gördüğüm çocuk açtı, basri bana baktı bu çocuk muydu dedi, bu çocuktu az evvel birisi boğuyordu çocuğu dedim, işte çocuk burda sapasağlam gördüğün gibi dedi, nasıl olur dedim 1 dakika evvel çocuğu boğdular, hava değişimi çarpmıştır yeğenim hayal görmüşsündür dedi, hayal falan değildi amk, bildiğin mala bağlar vaziyette girdik basrinin evine benim gözlerim kocaman olmuş önüme bakıyordum, dayımın sesiyle irkildim kendine gel oğlum hayaldi işte erkek adamsın dedi, kafamı iyiyim der gibi salladım, telefonu çıkardım çekmiyordu, laf açmak maksadıyla kızın babasına dönüp basri amca burada telefon çekmiyor sanırım dedim, köyün arka kısmında hammatşeri tepesi denilen bir yer var belki görmüşsündür yolda sol tarafınızda kalıyordu oraya gelip istasyon kurdular 3 sene evvel ama kısa süre sonra yıkıldı tekrar geldiler tekrar kurdular yine yıkıldı ondan sonra da uğraşmadılar bir daha, yani burada hat çekmez dedi, tepeyi anımsayamadım ama başka bir soru sordum basri’ye, araba falan da görmedik hiç dedim, bizim köyde vasıta kimseye lazım olmaz her türlü ihtiyacımızı kendimiz yaparız biz bu halimizden memnunuz dedi, nasıl yani amk?, adam deli gibi konuşuyordu kafası kırıktı sanırım amk gavadının hayır insanın hastane ihtiyacı olur köyde bulunmayan bir eşyaya ihtiyacı olur, bu insanlar bildiğin yüzyıllar öncesinde kalmıştı, kızla anası ayakta dikilmeye devam ediyordu anneannem kadına dönüp ayakta niye bekliyorsunuz oturun kızım dedi
cevap vermediler, basri onların yerine konuşmaya başladı, bizim adetlerimize göre eksik kısmı konuşmaz onların dilleri de erleridir ağızlarıda dedi, yani bildiğin saksı gibiydi kadınlar o köyde, hepimiz rahatsız olmuştuk bu tuhaf köyden, bu sefer annem adama dönüp kızınızın gül yüzünü bir görelim dedi muhtemelen amacı kızı görüp geri dönmekti şehrimize o da sevmemişti belli ki köyü ve adamın tuhaf konuşmalarını, kızın yüzü dahi çarşaflı idi gözleri açıktı ama sürekli yere baktığından mütevellit sadece bir gölge gibiydi, yani kız güzel mi cirkin mi hicbirşey belli değildi sadece boylu poslu olduğu anlaşılıyordu çarşafın üstünden, bu arada akşam oluyordu yavaş yavaş, adam yan odada görün dedi, annem, anneannem, kız ve kızın annesi yan odaya geçip kapıyı kapattılar, kısa süre sonra kızın yüzünü görüp geldiler anneannemin yüzünde güller açıyordu ben bize müsaade demesini beklerken dayımla bize bakıp oldu bu iş dercesine işaret etti, kızı çok beğenmiş gibi bir hali vardı, bütün tuhaflıklar unutulmuştu birden bire, aile büyüğü olarak anneannem hiç uzatmadan kızı istedi, adam duraksadı diyeceklerime iyi kulak verin dedi ve anlatmaya başladı, şimdi gidin 3 çarşamba sonra geri gelin, düğün köyde kurulacak, düğüne sadece köy ahalisi katılacak, yanınızda kimse gelmesin sadece dördünüz gelip düğünü yapın, gerdeğe köyde girilecek, ertesi sabah kızı alıp kendi şehrinize gidebilirsiniz, tamı tamına bunlar olacak adetlerimiz budur dedi, şaşkın şaşkın birbirimize baktık dayımla ne zırvalıyordu bu herif nasıl adetlerdi bunlar?, biz karşı çıkmasını beklerken anneannem herşey kabul dedi, hayır onca akraba eş dost vardı bizim, sadece köydeki tanımadığımız ahali ile ne düğünüydü bu, anneanneme baktım nasıl kabul etmişti böyle birşeyi amk, adamın istekleri kabul edilebilecek şeyler değildi, anneannem kızı nasıl beğendiyse hipnoz olmuş gibi herşeye kabul dedi kestirip attı, bize de söz düşmezdi köyden ayrıldık 3 hafta sonraki çarşamba gelmek üzere şehrimize doğru yola koyulduk hava kararmıştı ama etrafta cami olmadığından ezan duyamadık, tekrardan geldiğimiz orman yoluna girdik
Orman girişinde aklıma direk hammatşeri tepesi geldi, ağır ağır kullanıyorum arabayı bir yandan bakarak gidiyorum etrafıma, amacım tepeyi kaçırmamak, birazcık gidince tepeyi görmüştüm sonunda, küçük bir tepeydi, basri’nin dediği gibi devrilmiş baz istasyonları vardı üstünde oradan tanıdım zaten etrafta başka büyüklü küçüklü tepeler de vardı, dayı dedim iki dakika müsade bana, nereye oğlum gece gece dedi, şu istasyonları merak ettim bir bakıp geleyim, deli misin oğlum ne istasyonu daha bir buçuk saatlik yolumuz var falan dedi, dayı merak işte aklımda kalacak bakmazsam dedim, 10 dakika sürmez hemen geleceğim dedim, tamam çabuk ol dediler hep bir ağızdan, arabayı çektim kenara, tepeye doğru vardım devrik baz istasyonlarının olduğu yere çömeldim, asıl amacım başkaydı tepeden köye bakacaktım nasıl göründüğüne falan, çünkü böyle bir köy görseydiniz çok çok fazla merak oluşurdu kafanızda, başka bir dünya başka bir alem gibi sanki, ayın aydınlattığı gecenin ilk saatlerinde tepeden köye bakınca hayatımda yaşamadığım bir ürperti hissettim, bütün evlerin pencereleri ve kapıları açıktı, nasıl yani amk sabah köylerinde sinek bile yoktu dışarıda, şimdi bütün kapı pencere açıktı, oğlum dedim kaç git bu amk yerinden tam aşağı inecekken gözüme bir hareketlilik çarptı köyde tekrar çömeldim izlemeye başladım, bütün ahali tek tek evlerinden çıkıp meydana toplandılar, ama yürüyüşleri çok tuhaftı, çok ağır yürüyorlardı, karışık bir biçimde duruyorlardı, kadınlar erkekler çocuklar hepsi bir arada, kadınların hepsi istisnasız çarşaflı idi, kendimi onlara kaptırmışken aşağıdan dayımın sesi geldi gelsene lan seni mi bekleyeceğiz sabaha kadar, haklıydı devamına bakmadan indim hızla aşağı ama aklım köydeydi ne yapıyordu bunlar amk, nasıl bir yerdi burası, bindim arabaya bana bakıyordu arabadikler niye tuhaf tuhaf bakıyorsunuz dedim, annem lafa girdi oğlum dedi betin benzin sapsarı ne oldu? Tepeye çıkıp inince yoruldum ondan olmuştur deyip geçiştirdim tekrar çalıştırdım arabayı sürdüm ormana
#Alıntıdır#
Bölüm 2 Yarın Gelicek
Öncelikle kendimi tanıtayım 2 kardeşiz diğer kardeşim benden 3 yaş küçük peder emekli annem ev hanımı kendi halimizde bir aileyiz yani kimseye zararımız yoktur, geçen sene üniversite bitti ben de ailemin evinde kpssye hazırlandım olaylar da bu yazın başında başlamış olup halen devam etmektedir, olayların başlangıcına sebep olan benim küçük dayım, zaten 2 tane dayım var birisi uzun zamandır yurtdışında 4-5 senede bir gelir Türkiye’ye çok samimiyetim yoktur, diğeri ise 32-33 yaşlarında samimi olduğum dayımdır, dedem vefat ettiği için anneannemle birlikte kalırdı, ona kalsa hiç evlenme niyetinde değildi lakin bildiğiniz gibi toplumsal ve ailevi baskılar onu evlenmeye itti, anneannem kendisine kız aramaya başladı, kafalarında köylük küçük bir yerden kız bulma düşüncesi vardı zaten dayım flört edecek yaşı çoktan geride bırakmıştı bu saatten sonra cafe cafe karı kızla gezemezdi görücü usülü evlenip çoluğa çocuğa karışmasını istiyordu ailem, nitekim anneannem araştırmış soruşturmuş akrabalardan birinin tavsiyesi ile, … ‘nın kuzey tarafında … isimli 9-10 haneli ufak bir köy varmış oradan dayıma uygun bir kız bulmuşlar, bahsettiğim köy şehrimize 1:30 saat falan, yani uzak sayılabilecek bir noktada, neticede anneannem dayım ben ve annem kızı istemek için mevzubahis köye doğru yola çıktık arabayı ben kullanıyordum
Anayoldan uzun süre gittikten sonra dayım buradan sağa girecekmişiz dedi, tabela falan yoktu elindeki bir kağıttan tarif ediyordu, girdim sağa bayağı bir süre de toprak yolda gittik sonra ormanlık bir alana doğru girdik tabi arabanın anası belleniyordu ama yapacak birşey yok biran önce şu fasıl bitse de eve gitsem diye düşünüyordum, bu düşünceler içinde sonunda izbe tuhaf bir yer olan … köyüne vardık, köye dair ilk izlenimlerimi aktarmak gerekirse ikindi vakti olmasına rağmen dışarıda kimse yoktu, zaten topu topu 9-10 tane ev vardı hepsinin perdesi güneşliği çekiliydi, evler kerpiçti, çatılarında anten ya da güneş enerjisi gibi şeyler yoktu, herhangi bir araba falan da gözükmüyordu, ne biçim köydü burası amk, sanki 500 yıl önceden kalmış bir yer izlenimi veriyordu hepsinden daha tuhaf olan ve en çok dikkatimi çekense köyde cami olmamasıydı, hayatımda ilk kez camisiz köy görmüştüm, dayıma dönüp burası müslüman köyü mü emin misin dedim, oğlum bizim buralarda ermeni falan ne gezer salak salak konuşma dedi, uzatmadım mevzuyu etrafı süzüyordum amk köyünde herhangi bir hayat emaresi yoktu lan bir kedi köpek dahi yoktu gözükürde, ciddi ciddi mala bağlamıştım baktım anneannem falan da şaşırmış vaziyette, neyse dayı dedim hangi evmiş kızınki, bilmiyorum dedi çalalım şunun kapısını sorarız, çaldı dayım kapıyı küçük bir çocuk açtı
Yeğenim karahasanların basri’nin evi neresi dedi, çocuk mal gibi bakıyor amk ses vermiyor, sana diyorum yeğenim dedi, çocuk hala televizyona bakar gibi izliyor dayımı, ben girdim araya babanı çağırsana dedim, çocuktan hala bir tepki yok o sırada çocuğun arkasından çarşaflı bir kadın geldi, eliyle bir dakika işareti yaptı kadında konuşmuyordu sonra bunlar içeri girince 50li yaşlarda bir adam geldi dayım selamun aleyküm dedi adam selamı almadı kimi arıyorsunuz dedi, dayım bana baktı bozulmuştu adamın yaptığına bende boşver der gibi kafamı salladım karahasanın basrinin evini arıyoruz dedi, eliyle sondan 3. evi işaret edip kapıyı kapattı, amk köyü tuhaftı köydekiler köyden daha tuhaftı, gittik dayımla kapıyı çaldık annemler arkadan geldi kapıyı çarşaflı bir kız açtı herhalde bu köydeki tüm karılar çarşaflı diye düşünüyorum ben o sırada hayır evde de mi çarşafla geziyonuz, ilginçti gerçekten, kızın hemen arkasından babası olduğunu düşündüğüm adam geldi biz daha ağzımızı açmadan adam buyrun içeri geçin dedi zaten bizi bekliyorlarmış heralde, geçtik içeri 2 odalı *** kadar bir ev içeride tuvalet banyo vs gözükmüyordu tamam köylerin bircogunda yok ama bu siktimin evinde mutfak bile yoktu lan mutfak, evin içinde girişte bir oda onun ucunda bir kapı diğer odaya giden bu kadar sağda solda hiçbir yer gözükmüyordu, geçtik sondaki odaya yerlerde minderler vardı odada bir yaban domuzu başı asılıydı haram değil miydi? iyice işkillendim bu tuhaflıklardan ama sessizce oturmaya devam ediyordum, tavanda normal sarı ampul sallanıyordu, demek ki elektrik var diye düşünüyorum ben o sırada, peki evin içinde niye televizyon vs yoktu bu düşüncelere daldım, yerde bir halı tavanda bir ampül bir de yaban domuzu başı duvarda, oturmalık minderler, bunun dışında başka hiçbirşey yok odada nasıl evdi burası, oturduk minderlere içerde kızın annesi olduğunu düşündüğüm bir kadın vardı ayakta bekliyordu o da çarşaflı idi, dayıma istemeye geldiğimiz kız da ayaktaydı nedense oturmuyorlardı
Adamların karısı kızı çarşaflı ama evlerinde domuz başı asılı, köyde cami yok nasıl bir yerdi burası? hepimiz sessiz sessiz oturuyorduk ben ve ailem şaşırmanın verdiği etkiyle sessizdik lakin karşımızdakiler neden dilsiz gibi duruyordu, baktım bunların ne içersiniz açmısınız falan diye soracağı yok, telefonla uğraşayım dedim elimi cebime attım telefon arabada kalmış ben bir arabaya gidip telefonumu alayım basri amca dedim ses etmedi, kalktım çıktım evden arabaya giderken ilk kapıyı çaldığımız evin penceresinden kapıyı açan çocuk bana bakıyordu, arabadan telefonu aldım sonra baktım çocuğa böyle karşılıklı iki düşman gibi bakışıyorduk, pencere kapalıydı camın arkasından bakıyordu, sonra o mimiksiz velet gülmeye başladı ama bu öyle şirin bir çocuk gülmesi değil tüyleri diken diken eden nefret dolu bir gülüş, bana bakıp gülüyordu gülüyordu gülüyordu, inanılmaz derecede rahatsız ediciydi, birden gülmeyi bıraktı, arkasından iki el belirdi, yetişkin eliydi bunlar, vücudu perdenin arkasındaydı sadece elleri gözüküyordu, çocuğun boynunu sıkıyordu, çocuk resmen boğuluyordu, sonra hareketsizleşti kafası ağzı açık geriye düştü boğularak ölmüş gibiydi, ananı avradını sikiyim koştum basri’nin evine bağıra bağıra basri amca çocuğu boğuyorlar basri amca koş, basri kalktı hangi ev dedi koştuk dayım ben basri pencerenin perdesi çekiliydi kapıyı çaldık, o da ne biraz önce öldüğünü net olarak gördüğüm çocuk açtı, basri bana baktı bu çocuk muydu dedi, bu çocuktu az evvel birisi boğuyordu çocuğu dedim, işte çocuk burda sapasağlam gördüğün gibi dedi, nasıl olur dedim 1 dakika evvel çocuğu boğdular, hava değişimi çarpmıştır yeğenim hayal görmüşsündür dedi, hayal falan değildi amk, bildiğin mala bağlar vaziyette girdik basrinin evine benim gözlerim kocaman olmuş önüme bakıyordum, dayımın sesiyle irkildim kendine gel oğlum hayaldi işte erkek adamsın dedi, kafamı iyiyim der gibi salladım, telefonu çıkardım çekmiyordu, laf açmak maksadıyla kızın babasına dönüp basri amca burada telefon çekmiyor sanırım dedim, köyün arka kısmında hammatşeri tepesi denilen bir yer var belki görmüşsündür yolda sol tarafınızda kalıyordu oraya gelip istasyon kurdular 3 sene evvel ama kısa süre sonra yıkıldı tekrar geldiler tekrar kurdular yine yıkıldı ondan sonra da uğraşmadılar bir daha, yani burada hat çekmez dedi, tepeyi anımsayamadım ama başka bir soru sordum basri’ye, araba falan da görmedik hiç dedim, bizim köyde vasıta kimseye lazım olmaz her türlü ihtiyacımızı kendimiz yaparız biz bu halimizden memnunuz dedi, nasıl yani amk?, adam deli gibi konuşuyordu kafası kırıktı sanırım amk gavadının hayır insanın hastane ihtiyacı olur köyde bulunmayan bir eşyaya ihtiyacı olur, bu insanlar bildiğin yüzyıllar öncesinde kalmıştı, kızla anası ayakta dikilmeye devam ediyordu anneannem kadına dönüp ayakta niye bekliyorsunuz oturun kızım dedi
cevap vermediler, basri onların yerine konuşmaya başladı, bizim adetlerimize göre eksik kısmı konuşmaz onların dilleri de erleridir ağızlarıda dedi, yani bildiğin saksı gibiydi kadınlar o köyde, hepimiz rahatsız olmuştuk bu tuhaf köyden, bu sefer annem adama dönüp kızınızın gül yüzünü bir görelim dedi muhtemelen amacı kızı görüp geri dönmekti şehrimize o da sevmemişti belli ki köyü ve adamın tuhaf konuşmalarını, kızın yüzü dahi çarşaflı idi gözleri açıktı ama sürekli yere baktığından mütevellit sadece bir gölge gibiydi, yani kız güzel mi cirkin mi hicbirşey belli değildi sadece boylu poslu olduğu anlaşılıyordu çarşafın üstünden, bu arada akşam oluyordu yavaş yavaş, adam yan odada görün dedi, annem, anneannem, kız ve kızın annesi yan odaya geçip kapıyı kapattılar, kısa süre sonra kızın yüzünü görüp geldiler anneannemin yüzünde güller açıyordu ben bize müsaade demesini beklerken dayımla bize bakıp oldu bu iş dercesine işaret etti, kızı çok beğenmiş gibi bir hali vardı, bütün tuhaflıklar unutulmuştu birden bire, aile büyüğü olarak anneannem hiç uzatmadan kızı istedi, adam duraksadı diyeceklerime iyi kulak verin dedi ve anlatmaya başladı, şimdi gidin 3 çarşamba sonra geri gelin, düğün köyde kurulacak, düğüne sadece köy ahalisi katılacak, yanınızda kimse gelmesin sadece dördünüz gelip düğünü yapın, gerdeğe köyde girilecek, ertesi sabah kızı alıp kendi şehrinize gidebilirsiniz, tamı tamına bunlar olacak adetlerimiz budur dedi, şaşkın şaşkın birbirimize baktık dayımla ne zırvalıyordu bu herif nasıl adetlerdi bunlar?, biz karşı çıkmasını beklerken anneannem herşey kabul dedi, hayır onca akraba eş dost vardı bizim, sadece köydeki tanımadığımız ahali ile ne düğünüydü bu, anneanneme baktım nasıl kabul etmişti böyle birşeyi amk, adamın istekleri kabul edilebilecek şeyler değildi, anneannem kızı nasıl beğendiyse hipnoz olmuş gibi herşeye kabul dedi kestirip attı, bize de söz düşmezdi köyden ayrıldık 3 hafta sonraki çarşamba gelmek üzere şehrimize doğru yola koyulduk hava kararmıştı ama etrafta cami olmadığından ezan duyamadık, tekrardan geldiğimiz orman yoluna girdik
Orman girişinde aklıma direk hammatşeri tepesi geldi, ağır ağır kullanıyorum arabayı bir yandan bakarak gidiyorum etrafıma, amacım tepeyi kaçırmamak, birazcık gidince tepeyi görmüştüm sonunda, küçük bir tepeydi, basri’nin dediği gibi devrilmiş baz istasyonları vardı üstünde oradan tanıdım zaten etrafta başka büyüklü küçüklü tepeler de vardı, dayı dedim iki dakika müsade bana, nereye oğlum gece gece dedi, şu istasyonları merak ettim bir bakıp geleyim, deli misin oğlum ne istasyonu daha bir buçuk saatlik yolumuz var falan dedi, dayı merak işte aklımda kalacak bakmazsam dedim, 10 dakika sürmez hemen geleceğim dedim, tamam çabuk ol dediler hep bir ağızdan, arabayı çektim kenara, tepeye doğru vardım devrik baz istasyonlarının olduğu yere çömeldim, asıl amacım başkaydı tepeden köye bakacaktım nasıl göründüğüne falan, çünkü böyle bir köy görseydiniz çok çok fazla merak oluşurdu kafanızda, başka bir dünya başka bir alem gibi sanki, ayın aydınlattığı gecenin ilk saatlerinde tepeden köye bakınca hayatımda yaşamadığım bir ürperti hissettim, bütün evlerin pencereleri ve kapıları açıktı, nasıl yani amk sabah köylerinde sinek bile yoktu dışarıda, şimdi bütün kapı pencere açıktı, oğlum dedim kaç git bu amk yerinden tam aşağı inecekken gözüme bir hareketlilik çarptı köyde tekrar çömeldim izlemeye başladım, bütün ahali tek tek evlerinden çıkıp meydana toplandılar, ama yürüyüşleri çok tuhaftı, çok ağır yürüyorlardı, karışık bir biçimde duruyorlardı, kadınlar erkekler çocuklar hepsi bir arada, kadınların hepsi istisnasız çarşaflı idi, kendimi onlara kaptırmışken aşağıdan dayımın sesi geldi gelsene lan seni mi bekleyeceğiz sabaha kadar, haklıydı devamına bakmadan indim hızla aşağı ama aklım köydeydi ne yapıyordu bunlar amk, nasıl bir yerdi burası, bindim arabaya bana bakıyordu arabadikler niye tuhaf tuhaf bakıyorsunuz dedim, annem lafa girdi oğlum dedi betin benzin sapsarı ne oldu? Tepeye çıkıp inince yoruldum ondan olmuştur deyip geçiştirdim tekrar çalıştırdım arabayı sürdüm ormana
#Alıntıdır#
Bölüm 2 Yarın Gelicek
