Isse Kun
Emektar Üye
Loco Roco 2 Remastered haberleri,Loco Roco 2 Remastered tanıtımları,Loco Roco 2 Remastered incelemeleri,Loco Roco 2 Remastered hakkında
Şu sıralar 4K ve VR teknolojisi ile farklılık yaratmaya çalışan Sony, aynı zamanda eski oyuncuları unutmuyor. Bir önceki jenerasyonda, yani Playstation 3 konsolunda da bulunan klasik yapımlar, yavaş yavaş Playstation 4'te de yerini almaya başlıyor. Birkaç ay önce duyurulan ICO ve Shadow of Collosus, bunların sadece birkaçına örnek. Sony içinde bulunduğumuz sene sadece Playstation 2'nin özel oyunları değil, aynı zamanda PSP'de bulunan küçük fakat eğlenceli oyunları da bize sundu.
Yaklaşık birkaç ay önce Playstation 4'e "remastered" olarak çıkarılan Patapon'u incelemiştim. Basit bir ritm oyunu olmakla beraber kafanızı yeterince oyalayacak bir havaya sahipti. Zamanı daha geriye sardığımızda ise hem PS1 hem de PSP'de bulunan Parappa the Rapper'ı 4K olarak bizlere sunulmuştu.
Sony'nin bu seferki oyunu PSP'de adından çokça bahsetmiş olan LocoRoco 2 oldu. İnovatif ve farklı oynanışı ile zaten konsolda yer alacağı belliydi. Her ne kadar proje gereği olsa da, çoğu kişi LocoRoco 2'nin Playstation 4'e uymadığını düşünebilir. Olay şu ki, Patapon'dan daha iyi bir uyarlamayı LocoRoco 2'de görebildim. Hikaye açısından pek bir LocoRoco 2, en azından minimalist sahneler ile neler döndüğünü kolayca anlatabiliyor. İlk oyunda sorun yaratan LocoRoco'lara sorun yaratan Bonmucho geri dönüyor- fakat LocoRoco ailesi durumun üstesinden kolayca geliyor. Fakat asıl sorunun Bonmucho'nun annesi Majoliné oluyor.
Karşılaştırmaya başlamadan önce Loco Roco nedir, necidir, ne yapar gibi soruların cevabını söyleyeyim. 2008 yılında PSP için özel olarak çıkarılan LocoRoco, aslında bir platform oyunu olup, zamanında veya geçmiş zamanlarda aynı türde çıkmış oyunlardan biraz farklıdır. Sadece zıplama dışında karaktere hiçbir şekilde yön vermiyorsunuz, aksine harita sağa veya sola yatırarak "Kulche" adlı karakterimize yön veriyorsunuz. Tabii sadece bunla kalmıyor, Kulche veya genelleme adıyla "LocoRoco", elastik bir canlı ve kendini küçük parçalara ayırabiliyor (Knack'in mantığı, büyük ihtimalle bu yapımdan esinlenmiş olabilirler). Tabii, kendinizi diğer küçük parçalara ayırmak için ise ilk önce büyümeniz gerekiyor. Etrafta bulunan çiçekleri yediğinizde ise karakterinize bir adet LocoRoco eklenmiş oluyor.
"Ne kadar büyükse o kadar güçlü ve durdurulamaz" prensibinden daha çok, LocoRoco'ları toplamanızın başka bir amacı var. Bölümler sırasında çıkan müzik notalı kısımlar, genelde belli bir rakam istiyor. Eğer belirtilen rakamda LocoRoco'nuz varsa, tabii ki küçük bir QTE ve ritm karışımı minik oyundan sonra bölümün gizli yerlerine girebilme veya özel eşyalar kazanabilme şansınız bulunuyor- ve her bölümü kesinlikle yüzde yüz bitirmek istiyorum derseniz, her bölümde 20 adet LocoRoco bulmanız şart.
parçaları havaya uçuşmadan alabilirseniz bir kaybınız bulunmuyor. Yine de kaybetmek istemiyorsanız oyunu tavsiyemiz güvenli bir şekilde oynamak olacaktır.
Bölümler veya diğer oyunlarda bulunan "hubworld" tarzındaki ana bölüm, gerçekten iyi tasarlanmış. Tam olarak hangi bölüme gideceğiniz veya nasıl bir temayla karşılaşacağınızı bölüm seçme ekranından direk anlayabiliyorsunuz. Oynanışa geldiğiniz zaman ise daha çok Sonic the Hedgehog'dan alınmış "istediğin şekilde bölümü bitir" tarzı ile karşılaşıyorsunuz. Nereden gittiğiniz fark etmiyor, sonucunda bölümün sonuna ulaşıyorsunuz, sadece gittiğiniz yolu seçmek size kalmış.
Bölümlerin tasarımlarından bahsetmişken, bazı yerlerde hiçbir tuşa basmanız da ilerlemekaydedebiliyorsunuz, belirli bir yere gelince oyunun motoru direk oyuna yazılmış sahneden geçiriyor- ki bunda bir sorun görmüyorum, arada sırada LocoRocoların ezilmesini, çekiştirilmesini ve fırlatılması eğlenceli geliyor. Sıkıştırılması ve ezilmesinden bahsetmişken, LocoRocolar, belirli şekillere girebiliyor ve nesnelere ağızları ile tutunabiliyorlar. Bu sayede bölümlerin gizle platformlara ulaşabiliyor ve farklı rotalardan bölümü bitirebiliyorsunuz.
Her ne kadar oynanışı genişletip farklı sonuçlar katlasa da, problemler burada başlıyor. Oyun motoru, bazen alışılagelmedik cevaplar verebiliyor. Beklenmedik bir zamanda zıplarsanız iki duvar arası sıkışabiliyorsunuz, bir yere zıplamada sorunlar çıkabiliyor veya tutunduğunuz yerden istemeseniz de düşebiliyorsunuz. Fakat bu sorun, oynanışa etki etmedi, çünkü LocoRoco ciddiye alınacak bir oyun değil. Ciddiye alınma derken, eğlenme anlamında bahsediyorum. Yapım aslında eğlenceli ve kafa oyalamak için birebir.
Gelelim Playstation 4 versiyonuna. Bahsettiğim gibi Patapon'dan daha iyi ve kalitesi Parappa the Rapper ile eşit dereceye sahip. 4K'da sorunsuz ve 60FPS çalışan oyunu PS4 Pro oynadım- aslında bir PSP oyunundan bahsediyoruz, Playstation 4 Pro'nun kolayca kaldırabileceğini biliyorum ama yine de eski yapımların 4K çözünürlüğe getirilmesi cezbedici geliyor.
Kontroller sıkı olduğunu belirtmek gerek- taa ki ritm mini oyununa gelene kadar. Genelde kafa karışıklığı yaşadığım ritm kısmında, bastığım tuşlar nadiren birbiri ile uyuşuyordu ama kısa süre sonra alışabiliyorsunuz. Müziklerden bahsetmişken, oyun içinde duyduğunuz herhangi bir melodi gerçekten muhteşem ve oynanış sırasında büyük rol oynuyor.
Beşten fazla karakter, on iki adet farklı dünya ve her dünyada sekiz ayrı bölüm, mini oyunlar, tarzı değiştirilebilen karakterler ve evler ve daha bir çok özellik, LocoRoco 2'de bulunuyor. Eğer Sony PSP oyunlarını PS4'e uyarlamaya devam ederse yakın zamanda Fat Princess'i de PS4'te görme imkanımız olabilir. Benim beklediğim asıl oyun ise (her ne kadar Ubisoft tarafından PSP'ye çıkarılsa da) Exit.
Şu sıralar 4K ve VR teknolojisi ile farklılık yaratmaya çalışan Sony, aynı zamanda eski oyuncuları unutmuyor. Bir önceki jenerasyonda, yani Playstation 3 konsolunda da bulunan klasik yapımlar, yavaş yavaş Playstation 4'te de yerini almaya başlıyor. Birkaç ay önce duyurulan ICO ve Shadow of Collosus, bunların sadece birkaçına örnek. Sony içinde bulunduğumuz sene sadece Playstation 2'nin özel oyunları değil, aynı zamanda PSP'de bulunan küçük fakat eğlenceli oyunları da bize sundu.
Yaklaşık birkaç ay önce Playstation 4'e "remastered" olarak çıkarılan Patapon'u incelemiştim. Basit bir ritm oyunu olmakla beraber kafanızı yeterince oyalayacak bir havaya sahipti. Zamanı daha geriye sardığımızda ise hem PS1 hem de PSP'de bulunan Parappa the Rapper'ı 4K olarak bizlere sunulmuştu.
Sony'nin bu seferki oyunu PSP'de adından çokça bahsetmiş olan LocoRoco 2 oldu. İnovatif ve farklı oynanışı ile zaten konsolda yer alacağı belliydi. Her ne kadar proje gereği olsa da, çoğu kişi LocoRoco 2'nin Playstation 4'e uymadığını düşünebilir. Olay şu ki, Patapon'dan daha iyi bir uyarlamayı LocoRoco 2'de görebildim. Hikaye açısından pek bir LocoRoco 2, en azından minimalist sahneler ile neler döndüğünü kolayca anlatabiliyor. İlk oyunda sorun yaratan LocoRoco'lara sorun yaratan Bonmucho geri dönüyor- fakat LocoRoco ailesi durumun üstesinden kolayca geliyor. Fakat asıl sorunun Bonmucho'nun annesi Majoliné oluyor.
Karşılaştırmaya başlamadan önce Loco Roco nedir, necidir, ne yapar gibi soruların cevabını söyleyeyim. 2008 yılında PSP için özel olarak çıkarılan LocoRoco, aslında bir platform oyunu olup, zamanında veya geçmiş zamanlarda aynı türde çıkmış oyunlardan biraz farklıdır. Sadece zıplama dışında karaktere hiçbir şekilde yön vermiyorsunuz, aksine harita sağa veya sola yatırarak "Kulche" adlı karakterimize yön veriyorsunuz. Tabii sadece bunla kalmıyor, Kulche veya genelleme adıyla "LocoRoco", elastik bir canlı ve kendini küçük parçalara ayırabiliyor (Knack'in mantığı, büyük ihtimalle bu yapımdan esinlenmiş olabilirler). Tabii, kendinizi diğer küçük parçalara ayırmak için ise ilk önce büyümeniz gerekiyor. Etrafta bulunan çiçekleri yediğinizde ise karakterinize bir adet LocoRoco eklenmiş oluyor.
"Ne kadar büyükse o kadar güçlü ve durdurulamaz" prensibinden daha çok, LocoRoco'ları toplamanızın başka bir amacı var. Bölümler sırasında çıkan müzik notalı kısımlar, genelde belli bir rakam istiyor. Eğer belirtilen rakamda LocoRoco'nuz varsa, tabii ki küçük bir QTE ve ritm karışımı minik oyundan sonra bölümün gizli yerlerine girebilme veya özel eşyalar kazanabilme şansınız bulunuyor- ve her bölümü kesinlikle yüzde yüz bitirmek istiyorum derseniz, her bölümde 20 adet LocoRoco bulmanız şart.
parçaları havaya uçuşmadan alabilirseniz bir kaybınız bulunmuyor. Yine de kaybetmek istemiyorsanız oyunu tavsiyemiz güvenli bir şekilde oynamak olacaktır.
Bölümler veya diğer oyunlarda bulunan "hubworld" tarzındaki ana bölüm, gerçekten iyi tasarlanmış. Tam olarak hangi bölüme gideceğiniz veya nasıl bir temayla karşılaşacağınızı bölüm seçme ekranından direk anlayabiliyorsunuz. Oynanışa geldiğiniz zaman ise daha çok Sonic the Hedgehog'dan alınmış "istediğin şekilde bölümü bitir" tarzı ile karşılaşıyorsunuz. Nereden gittiğiniz fark etmiyor, sonucunda bölümün sonuna ulaşıyorsunuz, sadece gittiğiniz yolu seçmek size kalmış.
Bölümlerin tasarımlarından bahsetmişken, bazı yerlerde hiçbir tuşa basmanız da ilerlemekaydedebiliyorsunuz, belirli bir yere gelince oyunun motoru direk oyuna yazılmış sahneden geçiriyor- ki bunda bir sorun görmüyorum, arada sırada LocoRocoların ezilmesini, çekiştirilmesini ve fırlatılması eğlenceli geliyor. Sıkıştırılması ve ezilmesinden bahsetmişken, LocoRocolar, belirli şekillere girebiliyor ve nesnelere ağızları ile tutunabiliyorlar. Bu sayede bölümlerin gizle platformlara ulaşabiliyor ve farklı rotalardan bölümü bitirebiliyorsunuz.
Her ne kadar oynanışı genişletip farklı sonuçlar katlasa da, problemler burada başlıyor. Oyun motoru, bazen alışılagelmedik cevaplar verebiliyor. Beklenmedik bir zamanda zıplarsanız iki duvar arası sıkışabiliyorsunuz, bir yere zıplamada sorunlar çıkabiliyor veya tutunduğunuz yerden istemeseniz de düşebiliyorsunuz. Fakat bu sorun, oynanışa etki etmedi, çünkü LocoRoco ciddiye alınacak bir oyun değil. Ciddiye alınma derken, eğlenme anlamında bahsediyorum. Yapım aslında eğlenceli ve kafa oyalamak için birebir.
Gelelim Playstation 4 versiyonuna. Bahsettiğim gibi Patapon'dan daha iyi ve kalitesi Parappa the Rapper ile eşit dereceye sahip. 4K'da sorunsuz ve 60FPS çalışan oyunu PS4 Pro oynadım- aslında bir PSP oyunundan bahsediyoruz, Playstation 4 Pro'nun kolayca kaldırabileceğini biliyorum ama yine de eski yapımların 4K çözünürlüğe getirilmesi cezbedici geliyor.
Kontroller sıkı olduğunu belirtmek gerek- taa ki ritm mini oyununa gelene kadar. Genelde kafa karışıklığı yaşadığım ritm kısmında, bastığım tuşlar nadiren birbiri ile uyuşuyordu ama kısa süre sonra alışabiliyorsunuz. Müziklerden bahsetmişken, oyun içinde duyduğunuz herhangi bir melodi gerçekten muhteşem ve oynanış sırasında büyük rol oynuyor.
Beşten fazla karakter, on iki adet farklı dünya ve her dünyada sekiz ayrı bölüm, mini oyunlar, tarzı değiştirilebilen karakterler ve evler ve daha bir çok özellik, LocoRoco 2'de bulunuyor. Eğer Sony PSP oyunlarını PS4'e uyarlamaya devam ederse yakın zamanda Fat Princess'i de PS4'te görme imkanımız olabilir. Benim beklediğim asıl oyun ise (her ne kadar Ubisoft tarafından PSP'ye çıkarılsa da) Exit.
Moderatörün son düzenlenenleri:
