Biraz hayatım

Açıkcası şu an çok boş hissediyorum... daha düne kadar bilgisayarda oyun oynayıp forumlarda takılırdım. Ama üniversiteden sonra artık bunun böyle olmayacağının farkına vardım. Sonuçta gerçeklikte yaşıyoruz ve belki bir gün aile evinden çıkıp gidecektim ve kendi ayaklarımın üzerinde durmam gerekecekti. Kararımı verip tecili bozdum anlık ve yedek astsubaylığı seçtim. Şansıma çıktı, Amasya 15. Piyade er eğitim tugayında 75 gün ama garip olan deniz piyade olmama rağmen kara kuvvetlerinde eğitim alıyordum. Güzeldi Devrelerim ile eğlenceli bazen yorucu günler geçirdik mezun olduk. (Yd. Asb. olduğu için kursiyer olarak geçiyoruz ve eğitim aldığımız yer okulumuz oluyor mezuniyet falan oluyor.) Kura çekimi ile Hatay iskenderuna gittim. Kıta görevinde çok fazla tecrübe edindim iyi günler geçiriyordum.. Ta kişi 6 şubata kadar. Gerçekten kötüydü evde uyuyordum ve öleceğimi düşündüm gerçekten. Benim için, Devrelerim ve astlarım için gerçekten zorlu bir süreç oldu elimizden geldiği kadar yardım ettik halka. Hatay güzeldi eskiden... O an kararımı verdim astsubaylığa başvurmak. İç hizmet alımı ile spor, sözlü mülakatlarını geçtim şu an sağlık raporum da bitmek üzere. Sanırım hayatıma bir şekil verdim sonunda. Ama bazen bu foruma girip geçmişimi düşünüyorum, konulara bakıyorum cevapları okuyorum. Sebepsiz yere belki ama küçüklüğünü hatırlatıyor bana. Çünkü ben daha çocukken tüyüm çıkmamışken Furkan abinin forumunda günlerimi geçirir eğlenirdim. Belki yine gelirim mesleğimi alınca belki yine eskisi gibi güzel günlerim olur forumda...

Aşk ve sevgiyle kendinize iyi bakın dostlar <3

Öncelikle hayatına yön vermek için astsubaylığı seçmene ve bu doğrultuda hareket etmene karar vermene hem sevindim hem de tebrik ediyorum insanın hayatında doğru kararları vermek çok önemli gerçekten geçmişini hatırlamak ve özlem duymak tamamen normal bir duygu her insanda olacak şeyler güzel zamanlarını unutamaz ki zaman zaman eski güzel günleri hatırlamak anıları canlandırmak insanların içini ısıtıyor geleceğe odaklanmak da hayatın bir gerçeği yeni başlangıçlar yapmak yeni insanlar tanımak yeni deneyimler kazanmak ve kendini geliştirmek için fırsatlar var forumlarda zaman geçirmek de tabii ki keyifli bir aktivite olabilir ama hayatında daha fazla olumlu deneyimlere açık olmak da önemli hayatında başarılar dilerim güzel yerlere gelirsin inşallah

Aşk ve sevgiyle kendine iyi bak

Senin adına çok sevindim biz devam ediyoruz gerçek dünyada yaşamaktansa ondan uzak kalmak psikolojimi daha çok rahatlatıyor

Akito' Alıntı:

Açıkcası şu an çok boş hissediyorum... daha düne kadar bilgisayarda oyun oynayıp forumlarda takılırdım. Ama üniversiteden sonra artık bunun böyle olmayacağının farkına vardım. Sonuçta gerçeklikte yaşıyoruz ve belki bir gün aile evinden çıkıp gidecektim ve kendi ayaklarımın üzerinde durmam gerekecekti. Kararımı verip tecili bozdum anlık ve yedek astsubaylığı seçtim. Şansıma çıktı, Amasya 15. Piyade er eğitim tugayında 75 gün ama garip olan deniz piyade olmama rağmen kara kuvvetlerinde eğitim alıyordum. Güzeldi Devrelerim ile eğlenceli bazen yorucu günler geçirdik mezun olduk. (Yd. Asb. olduğu için kursiyer olarak geçiyoruz ve eğitim aldığımız yer okulumuz oluyor mezuniyet falan oluyor.) Kura çekimi ile Hatay iskenderuna gittim. Kıta görevinde çok fazla tecrübe edindim iyi günler geçiriyordum.. Ta kişi 6 şubata kadar. Gerçekten kötüydü evde uyuyordum ve öleceğimi düşündüm gerçekten. Benim için, Devrelerim ve astlarım için gerçekten zorlu bir süreç oldu elimizden geldiği kadar yardım ettik halka. Hatay güzeldi eskiden... O an kararımı verdim astsubaylığa başvurmak. İç hizmet alımı ile spor, sözlü mülakatlarını geçtim şu an sağlık raporum da bitmek üzere. Sanırım hayatıma bir şekil verdim sonunda. Ama bazen bu foruma girip geçmişimi düşünüyorum, konulara bakıyorum cevapları okuyorum. Sebepsiz yere belki ama küçüklüğünü hatırlatıyor bana. Çünkü ben daha çocukken tüyüm çıkmamışken Furkan abinin forumunda günlerimi geçirir eğlenirdim. Belki yine gelirim mesleğimi alınca belki yine eskisi gibi güzel günlerim olur forumda...

Aşk ve sevgiyle kendinize iyi bakın dostlar <3

Genişletmek için tıklayın ...

Adına çok sevindim bende geleceği düşünüyorum ama gelecek dediğim 2-3 sene sonrası hayatıma yön vermeye başlamanın vakti geliyor geçiçekte çok geç olmadan benim birşeyler yapmaya başlamam lazım artık.

Dostum vaktini hic bir zaman bu konular için boşa harcamadan kendi geliştirecek yolda devam et
subaylık mesleğine yöneldiğinede çok sevindim
hiç bir zaman morali bozmaya gerek yok

Akito' Alıntı:

Açıkcası şu an çok boş hissediyorum... daha düne kadar bilgisayarda oyun oynayıp forumlarda takılırdım. Ama üniversiteden sonra artık bunun böyle olmayacağının farkına vardım. Sonuçta gerçeklikte yaşıyoruz ve belki bir gün aile evinden çıkıp gidecektim ve kendi ayaklarımın üzerinde durmam gerekecekti. Kararımı verip tecili bozdum anlık ve yedek astsubaylığı seçtim. Şansıma çıktı, Amasya 15. Piyade er eğitim tugayında 75 gün ama garip olan deniz piyade olmama rağmen kara kuvvetlerinde eğitim alıyordum. Güzeldi Devrelerim ile eğlenceli bazen yorucu günler geçirdik mezun olduk. (Yd. Asb. olduğu için kursiyer olarak geçiyoruz ve eğitim aldığımız yer okulumuz oluyor mezuniyet falan oluyor.) Kura çekimi ile Hatay iskenderuna gittim. Kıta görevinde çok fazla tecrübe edindim iyi günler geçiriyordum.. Ta kişi 6 şubata kadar. Gerçekten kötüydü evde uyuyordum ve öleceğimi düşündüm gerçekten. Benim için, Devrelerim ve astlarım için gerçekten zorlu bir süreç oldu elimizden geldiği kadar yardım ettik halka. Hatay güzeldi eskiden... O an kararımı verdim astsubaylığa başvurmak. İç hizmet alımı ile spor, sözlü mülakatlarını geçtim şu an sağlık raporum da bitmek üzere. Sanırım hayatıma bir şekil verdim sonunda. Ama bazen bu foruma girip geçmişimi düşünüyorum, konulara bakıyorum cevapları okuyorum. Sebepsiz yere belki ama küçüklüğünü hatırlatıyor bana. Çünkü ben daha çocukken tüyüm çıkmamışken Furkan abinin forumunda günlerimi geçirir eğlenirdim. Belki yine gelirim mesleğimi alınca belki yine eskisi gibi güzel günlerim olur forumda...

Aşk ve sevgiyle kendinize iyi bakın dostlar <3

Genişletmek için tıklayın ...

sen hayatına yön vermişsin en güzelini yapmışsın. yön vermen gerekiyor diye bu forumu yada bu internet alemini de hayatından çıkarman gerekmiyor bunu bil, Bende bir zamanlar sabahlara kadar wolftü oynarken suan iş kaygısına düştüm nasıl daha fazla para kazanabilirim kaygısına düştüm.. hayat ilerledikçe malesef rekabet başlıyor. umarım bende bir gün sevdiğim mesleğe ulaşabilirim.

Senin adına sevindim

Hayırlısı olsun 13 yasında iş hayatımda başladım 5 sene zaanatına gittim ve emeklerım boşa gitti şuan işsizim napıcam bilmiyorum hakkımızda hayırlısı olsun.

mutlu oldum. belki biz de senin gibi bir hayat yaşarız

öncelikle 6 şubat için tekrardan geçmiş olsun bende askerliğimi iskenderun deniz er eğitim alayında talim öğretmeni olarak yaptım hatay cidden çok güzel di eskiden askerden sonra bir daha üniversite okumaya karar verdim ama askerden sonra bi yol çizemedim kendim hala geçmişi özlüyorum ve hatırlıyorum senin adına çok sevindim kendi hayatında bir yol çizmişsin umarım bu forumda da gerçek hayatta da her şey senin için güzel olur

hayatına yön vermene ve tercihlerini yapmanı kutlarım kankam umarım gönlünce olur her şey ♥

Umutsuluk yapışmış kene gibi çekip çıkarma sendnde

gerçekten çok sevindim

öncelikle kendimden bahsedeyim 21 yaşındayım okuyorum, hayatıma çok kişi girmemiştir,ben de zaten gayet mutasıp bir aileden geliyorum. kendi tabularım da vardı tabi. 2-3 sevgilim oldu bugüne kadar fakat en sonuncusunu çok sevdim aşırı sevdim ama o beni sevmemiş anlaşılan. o benden 3-4 yaş büyük neyse biz çok mutluyduk (bana göre) 7-8 ay çıktık birgün dışarda yemeğe gidicez arabayı hiç bilmediğim bir yere sürdü nereye gidiyoruz dediğimde hiç konuşmadı,bi baktım onların eviymiş. hemen gitmek istedim ya bi dur ne yanlış anlıyorsun hemen dedi sıkıldım dışarıdan birşeyler yapıp yeriz müzik dinleriz dedi,neden ev falan derken komşular bakıyor dedi girelim lütfen dedi sonra gidersin dedi bir şey yapmciaz zaten 8 ay ben sana hiç dokundum mu falan dedi neyse girdik eve. müzik açtı bir şeyler içtik makarna yaptık ebraber vs. ogün çok güzel geçti sadece öpüştük.. evimi bıraktı yine. bir kaç gün geçti yine gitmek istedi bende ilk öyle olunca niyetinin iyi olduğuna inanınca gidelim dedim yine beraber bişeyler hazırladık yedik bu sefer yatağına gitti yattı yanıma gel uzanalım dedi,gittim uzandık sevgilim sonuçta. neyse kısa kesiyorum o gün daha da bi yakınlaştık gün geçtikçe daha yakınlaşmaya başladık ben buna biz ne yapıyoruz dedim bir gün öğüne kadar ama hala bana dokunmadı ama sevişiyorduk hep. yaa kaç yaşında insanlarız sevgilimle sevişemicem mi falan dedi, benim salaklığım 1 yıl oluyordu nerdeyse hemen güvendim mantıklı buldum ama ileri gideceğini tahmin edemedim hergün daha fazlasını sitiyordu, tamamen birleşmediğimiz için trip atıyordu kaç yaşına geldin artık diyordu,benim gözüm körelmişti artık bunun şerefsizliklerini bile anlamz olmuştum,bigün beraber olduk. bundan sonra çok değişti bana karşı daha bi yakın daha bi ilgili olmaya başladı ama bu 3 ay sürdü bundan sonra bana sen başkalarıyla da yatmışsındır vs demeye başladı bu bana öyle koydu ki. hayatımdaki tek hatam gerizekalı olup ona güvenmemdi.. gerçekten büyük de bir hataydı öyle bir şerefsize nasıl güvenebilirdim ki resmen kullandı beni. ayrılalı 6 ay oluyor ben ayrıldım. 6 aydır kapımda köpek gibi ne olur gel sensiz olmuyor sen benimsin helalımsın yüzük takalım söz yapalım vs diyor seni çok özledim diyor, ben çok utanıyorum Allah'a dua edip tövbe etmeye bile utanıyorum onunla bunalri yaşadım diye. babamın suratına bakamıyorum.. vicdanım hiç susmuyor,geceleri uyuyamıyorum allaha dua ediyorum namaz kılıyorum ama kendimi çok kötü biri olarak görmeye başladım çünkü ben böyle biri değildim. erkeklerden de tiksinmeye başladım.. bu gerizekalıya da güvenmiyorum napiçam bilmiyorum çok kötüyüm,kaçıp gitmek istiyorum.. içim daralıyor..

kendine iyi bak dost

Emek verip hayatını anlattıgın için teşekür ederim. Hayatına yön vermiş olman güzel. Ne yalan söyleyim imrendim. Üni bitti 26 yaşındayım ve işssizm. Ne bok yiyecem bilmiyorum. Sürekli kendimi sorguluyor duruyorum. Daha 2 hafta önce arkadaşlarla oyun oynuyorduk. Rest çektim hepsine beni birdaha çagırmayın diye. Biz ne yapıyoruz amk diye sorguladım ogünden sonra hergün gündüz gece demeden. Sonra akrabalarımı aradım iş için Hiçbiride yardımcı olmadı. Ozaman anladım ki Bu hayata yanlız dogduk yanlız yaşıyoruz ve yalnız ölecez. Bundan sonrada kimseye eyvallahım yok. Kimse işsiz güçsüz insanın yüzüne bile bakmaz.. En yakınım dedigim insanlar meğerse dalga geçmek için yer arıyorlarmış. Milletin eğlencesi olmuşuz tabi yardım ederler mi. Yapacagım tek şey mezun oldugum bölüm Grafik tasarım Portfolyo oluşturup iş için başvuralar yapmak. Kendi ayaklarım üzerinde durmam için kimseye güvenmem gerektigin çok iyi ögrenmiş oldum.

Hayat çok zor

pes etme.

Hobi edinebilirsin boş zamanlarını doldurur uykun gelmedikçe yatağa geçme

yüce yaradandan daha ne isteyebilirsin ki...