Coronavirüs-ün dünyaya korku saldığı bu günlerde nedense bir çok kişi yaşlıları azarlamaya eğilimli . Ama gelin düşünelim : acaba tehlikenin farkında değiller mi ? Farkındalarsa neden bir çoğu dışarda ? Benim bu konuda fikrim şu yönde :
Nedense insan yaşlandıkca daha duygusallaşıyor . Bence işte bu yüzden kendilerinin yaşlı olduklarının , hastalıklara karşı zayıf olduklarının yüzlerine vurulmasını sevmiyor ve dışarı çıkıyorlar . Bu yüzden bence bizim üstümüzede de vazife vardır. Onların sevdiği aktiviteleri onlarla yapmamız bol-bol geçmiş hakkında muhabbet etmemiz hepimiz için yararlıdır!
Size kendimden örnek vereyim : Benim dedem Karabağ muharebesinde bir ayağını ve kardeşini kaybetmiş . Şimdiye kadar bunlardan hiç bahsetmezdi , yarasının tazelenmesini sevmezdi yani , bu yüzden de derdini hep içine atıyordu . Ama bu günlerde her şeyi anlatmaya başladı . Meğer dedem ne kadar yaralıymış şimdi anladım ! Hiç pişman değil , orası ayrı bir konu da , Söylemeye çalıştığım şey : büyüklerinizle onların sevdiği dilden konuşmamız ve davranmamız . Davranmamız derken , mesela benim dedem bana tavla oynamayı öğretdi ve neredeyse tüm gün tavla oynuyoruz . Yani arkadaşlar kısacası şunu söylemek istiyorum : " Belki de Covid-19 bazılarımız için tehlike ile birlikte bir şanstır . Ailemizle birlikte zaman geçirmemiz ve değerini anlamamız için bir şans ! İşte bu yüzden sıkıntıdan dışarı çıkıyorlar diye azarlamak yerine #büyüklerimizesahipçıkalım ! "
Nedense insan yaşlandıkca daha duygusallaşıyor . Bence işte bu yüzden kendilerinin yaşlı olduklarının , hastalıklara karşı zayıf olduklarının yüzlerine vurulmasını sevmiyor ve dışarı çıkıyorlar . Bu yüzden bence bizim üstümüzede de vazife vardır. Onların sevdiği aktiviteleri onlarla yapmamız bol-bol geçmiş hakkında muhabbet etmemiz hepimiz için yararlıdır!
Size kendimden örnek vereyim : Benim dedem Karabağ muharebesinde bir ayağını ve kardeşini kaybetmiş . Şimdiye kadar bunlardan hiç bahsetmezdi , yarasının tazelenmesini sevmezdi yani , bu yüzden de derdini hep içine atıyordu . Ama bu günlerde her şeyi anlatmaya başladı . Meğer dedem ne kadar yaralıymış şimdi anladım ! Hiç pişman değil , orası ayrı bir konu da , Söylemeye çalıştığım şey : büyüklerinizle onların sevdiği dilden konuşmamız ve davranmamız . Davranmamız derken , mesela benim dedem bana tavla oynamayı öğretdi ve neredeyse tüm gün tavla oynuyoruz . Yani arkadaşlar kısacası şunu söylemek istiyorum : " Belki de Covid-19 bazılarımız için tehlike ile birlikte bir şanstır . Ailemizle birlikte zaman geçirmemiz ve değerini anlamamız için bir şans ! İşte bu yüzden sıkıntıdan dışarı çıkıyorlar diye azarlamak yerine #büyüklerimizesahipçıkalım ! "