Ultra Üye
Bu yaz sezonu benim için çok ilginç geçti, Mayıs'ın sonundan itibaren hayatımı değiştirecek biriyle yeni bir ilişkim başladı. Aslında Ağustos ayının sonuna kadar da gayet güzel gitmekteydi. Marmaris-Çubucak yolu arasında ortalama bir hızla geçirdiğim motor kazasından sonra hayatım bu sefer gerçekten 2 aylığına da olsa değişti. Kız arkadaşımı görmek için motorla gittiğim yolu, jandarma trafik ve ambulans eşliğinde döndüm yani dönmüşüm.
Olay ise şu şekilde oldu, kız arkadaşımı görmek için kaldığı kampa gidiyordum sürdüğüm araç ise şuan tekrardan 0'ını almayı düşündüğüm pulsar rs200'dü. Bütün suç tamamen bendeydi. O an yetişmeye çalıştığım için yola değil saate odaklanıyordum. Virajın geldiğini çok geç gördüm ve yaklaşık 100km hız ile motor altımdan gitti. Yerde 5-6 saniyeden fazla süründüm ve motorum bariyere vurup sağ tarafımdaki boşluğa doğru fırladı. İlk düştüğümde biraz da olsun kendimdeydim ve direkt kaskın vizörünü açtım. Biraz nefes aldım 1 dakika kadar kendimdeydim sonrasında kendimden geçmeye ve sanki çok fazla ateşim varmış gibi hissetmeye başladım. Ellerim ve ayaklarım uyuştu nefes almak zorlaştı. Öleceğimi kabullendim ve duran araçlara telefon şifremi verip çok yakın bir abimi aramalarını rica ettim. Aileme direkt orda söylemeleri çok kötü olurdu. Nasıl olduysa ben hastaneye varmadan çoğu yakınım hastaneye toplanmış. Tabii kız arkadaşımda kendi ailesiyle birlikte gelmiş. Kendime geldiğimde ertesi günün sabah saatleriydi. Kaburgalarımda ufak kırıklar, beyin sarsıntısı,kafa travması gibi bazı sıkıntılar yaşasamda ameliyatlık bir durum olmadı. Eldivenim sayesinde de elime neredeyse hiçbir şey olmadı. Böyle büyük bir kaza atlattım ve bu bana bir ders oldu. Bundan sonraki hayatımda yola odaklanacağım
. Aranızda motor kullanan arkadaşlar varsa dikkatli sürsünler çünkü tek bir canımız var. O gün orada hayatımı kaybetmiş olsaydım geride bıraktıklarıma çok büyük acılar yaşatacaktım. Tabii sonrasında ailem ve kız arkadaşım birazcık sinirlendiler. Ama olsun hala hayattayım. Unutmayın gidecek her zaman daha fazla yol var.! İyi forumlar.
Olay ise şu şekilde oldu, kız arkadaşımı görmek için kaldığı kampa gidiyordum sürdüğüm araç ise şuan tekrardan 0'ını almayı düşündüğüm pulsar rs200'dü. Bütün suç tamamen bendeydi. O an yetişmeye çalıştığım için yola değil saate odaklanıyordum. Virajın geldiğini çok geç gördüm ve yaklaşık 100km hız ile motor altımdan gitti. Yerde 5-6 saniyeden fazla süründüm ve motorum bariyere vurup sağ tarafımdaki boşluğa doğru fırladı. İlk düştüğümde biraz da olsun kendimdeydim ve direkt kaskın vizörünü açtım. Biraz nefes aldım 1 dakika kadar kendimdeydim sonrasında kendimden geçmeye ve sanki çok fazla ateşim varmış gibi hissetmeye başladım. Ellerim ve ayaklarım uyuştu nefes almak zorlaştı. Öleceğimi kabullendim ve duran araçlara telefon şifremi verip çok yakın bir abimi aramalarını rica ettim. Aileme direkt orda söylemeleri çok kötü olurdu. Nasıl olduysa ben hastaneye varmadan çoğu yakınım hastaneye toplanmış. Tabii kız arkadaşımda kendi ailesiyle birlikte gelmiş. Kendime geldiğimde ertesi günün sabah saatleriydi. Kaburgalarımda ufak kırıklar, beyin sarsıntısı,kafa travması gibi bazı sıkıntılar yaşasamda ameliyatlık bir durum olmadı. Eldivenim sayesinde de elime neredeyse hiçbir şey olmadı. Böyle büyük bir kaza atlattım ve bu bana bir ders oldu. Bundan sonraki hayatımda yola odaklanacağım
. Aranızda motor kullanan arkadaşlar varsa dikkatli sürsünler çünkü tek bir canımız var. O gün orada hayatımı kaybetmiş olsaydım geride bıraktıklarıma çok büyük acılar yaşatacaktım. Tabii sonrasında ailem ve kız arkadaşım birazcık sinirlendiler. Ama olsun hala hayattayım. Unutmayın gidecek her zaman daha fazla yol var.! İyi forumlar.
