Başkaları için çalışalım diye bugünlere getirildik

Belirli bir iş veya hobi üstünde kendimizi geliştirmek istediğimizde çok fazla zaman aldığını ve çetrefilli olduğunu fark etmişsinizdir. Mesela yazılım sektöründeki bir şirketin çalışanından belirli bir dilde kodlama yapmasının beklendiğini düşünün ve bu işin kolaydan başlayıp zora doğru gittiğini farz edelim. Bu çalışanın o dilde belirli bir beceri düzeyine geldikten sonra uzmanlaşması için belirli bir süre gerekmektedir ki bu sürede 3-4 ay kadar sürecektir. Fakat bu çalışana kıyasla kendimiz bu aynı iş üstünde yoğunlaşıp uzmanlaşmak istersek çok daha uzun zaman alıyor ve çetrefilli oluyor. Beynimiz bunu hobi olarak gördüğü için günde en fazla 2-3 saat kadar üstünde çalışıyor. İlk öğrenmeye başladığım gün kendi benliğim üzerimde baskı ve disiplin kurarak 8-9 saat çalışabildiğim zamanlarda oluyor fakat bunun bir sürekliliği olmuyor tabii ki.

Yukarıda anlattığım durum için örnekler farklı alanlardan alınarak çoğaltılabilir. Bu algıyı zihnimizde kırmayı başardığımızda gerçekten başarıya ulaşabileceğimize inanıyorum. Bu süreçte bizim daha uzun sürede yapmamız ve zorluk seviyesinin artması ile ilgili doğruluğu tartışılır bir fikrim var. Bu durumun tamamı ile ailemiz ve çevremizden kaynaklandığını düşünüyorum. Babam, annem ve çevrem çok iyi bir işçi olabilmem için gerekli her şeyi öğretti hatta bugün bile babamın bana söylediği bir söz hala kulağımdadır "Patronun bir şeyi yapmanı istediği zaman ona karşı bilmiyorum, yapamam diyemezsin. O işi yapmak zorundasın.". Bu ve bu tarz cümleler yıllarca zihnime empoze edildi ama iş bir patron için çalışmaya değil de kendi benliğime gelince iş için sergilemiş olduğum performansının neredeyse yarısını bile gösteremiyorum. Aslında ailem ve çevremdeki diğer tüm insanlarda aynı dertten muzdarip fakat farkında bile olduklarını düşünmüyorum.

Benim kesinlikle emin olduğum bir durum varsa o da bizlerin başkaları için çalışalım diye yetiştirildik ve bugünlere geldik. Durumun en acısı ise bunun farkında olmama rağmen uzun yıllardır beynime yerleşmiş olan bu algıyı kıramamak diyebilirim.

Bu konu hakkındaki düşüncelerinizi merak ediyorum belki aramızdan birisi güzel bir tavsiye verebilir bizlere

Bence köle olarak yetistirildigin doğru zihninde sürekli patronda emir almak var ve bunu kırmak için patronunun senin işinin dışında bir iş sunduğunda reddetmeyi denemelisin bence bu güzel bir ilk adımı olur

ah be brom insan düşünce kafayı yer o yüzden düşünmemek gerekir bazen saldım çayıra geziyorum mevlaya takılmak lazım cidden böyle bu hayat yoksa haklı olduğunu tartışalım mı yani

kankam zaten 2. sınıf vatandaş fln mevzuları var bi restoranta gidersin sendne yüksek biri gelir 2. sınıf rolü görürsün veya torpil fln yani herzaman üstte kişiler var ve yönetiyor çok da uzatmayayım iyi forumlar .D

sen kafayı yemişsin

Çünkü bir yerde çalışırken bi sorumluluk altındasın, aylık olarak maaş alıyorsun. Kendi işinde ise kazandığın şeyleri görmen daha uzun sürecek. Motivasyon kaybı yaşıyorsun.

ciğerimi deldi anlatıkların bro haklısın valla

Haklı olduğunu düşünüyorum. Toplumun üst kademesinde yer alan insanlar, alt kademedeki insanları her zaman ezer. Okul okumamızın sebebi diplomalı köle olmaktır.

kapitalizm böyle bişi yapacak birşey yok zenginin zengin fakirinde fakir olarak devam ettiği bir hayat

en güzeli kendi işinin patronu olmak ticaret yapıcaksın

güzel bir konuya değinmişsin. ben eskiden çalışmayı hiç sevmezdim ama insan zorunlu kalınca istediği herşeyi başarabiliyor ben de bunu farkettim mesela paraya sıkıştın çalışmam gerek çalışmayı hiç sevmem ama 2-3 ay boyunda durmadan çalıştım üşengeç biri çalışmayı sevmeme rağmen yani bu konu hakkında diyebilceğim bu

Genellikle şey derler bide patrondan laf dinleyeceğine kendi işini kur bilmiyolarki kurabilsek direkt kurardık zaten kapitalizm in mağdurlarıyız malesef iyi forumlar

reis direk beni anlattın

2. sınıf insan muamelesi görmek çok sıkıntı doğru diyosun. Yaşadıkların da gerçekten ele avuca sığacak şeyler değilmiş brom. Geçmiş olsun

Hakkını korumazsan insanlar daha da üstüne biner

Valla adam sonuna kadar haklı ama yapıcak hiç bir şey yok

Böyle şeyleri düşündükçe kendimi sanki evrende süzülürken buluyorum o zifiri karanlıkta hapsolmuş gibi sanırım sana da öyle olmuş

Hayat o kadarda kafaya takmaya değmez be olum

hocam valla okurken milletimize üzüldüm çok doğru yazmışsın.

Hayatı çok takmamak lazım aslında takarsan eğer sen bitiyorsun içten içte mental olarak. Kendine zaman ayır daha kaliteli zaman geçer bunlar herkesin hayatında olan şeyler bunu deiştirmekte senin elinde