Onaylı Üye
Merrhabalar arkadaşlar... Bu gün size bir sevda uğruna nasıl hayatımın mahvolduğunu anlatacağım.
Bundan tam 6 Ay önce 24 Kasım 2019'da Bir kız ile tanıştım. Gözlerinden hoşlandım...
Tabi dış görünüşün bir önemi var bi etkileşim bi hoşlantı hissediyorsunuz fakat onu tanıdıkça yaşadığı şeylere rağmen hala güçlü durmasına aşık oldum.
Bazı sebeplerden ötürü aynı evde kalmaya başladık tam 3 ay. Ve ilk başlarda flörttük herşey çok güzeldi sonrradan yalpaladı.
Neden böyle diye sorduğumda hep kaçtı bahaneler üretti.
Evden gitti. Artık kendi evinde yaşamaya başlıyordu ve biz sürekli buluşuyorduk sevgili gibiydik.
Fakat bana olan duyguları yoktu ve sevgili değildik yani sonu yoktu açıkçası... Ben kendi kendimi öldürüyordum sadece içten içe zamanımı ve kendimi.
Onu tanıdıkça onunla konuştukça ona daha çok bağlandım ve aşık oldum.
Ona olan duygularımı biliyordu fakat olmaz diyordu sevemedi beni kızamam ona.
Karşıma aldım konuştum ve ona dedim ki: ''Benim sana olan sevgim çok fazla ve bu ben de zehir etkisi yapıyor artık beni öldürüyor ben bu yolu yarıladım ama sonu görünmüyor'' O sırada gözlerim dolu sesim titrek idi öylece gözlerime baktı ve beni dinledi sadece dağılışımı izledi.
Ve o günden sonra ona yazmamaya aramamaya karar vermiştim acaba arayacakmı yazacakmı diye merak ettim.
Sonuç belli ne aradı ne yazdı 1 gün boyunca.
Ben de uzun bir mesaj attım tamamen bitirmek için mesaj da şöyle yazıyordu ''Eğer biraz mutlu olduysan hayatından içim rahat şekilde gideceğim prenses umarım seni mutlu edebilmişimdir çünkü ben bunun için herşeyimi verdim''.
Gerçekten öyle ben onun için özgürlüğümden kendimden ve ailemden vazgeçtim arkadaşlar.
1 Hafta önce intihar girişiminde bulundum fakat ölemedim olmadı. Onu bile beceremedim
Her neyse bu mesajı attım ve bitirdim sonrasında intihar ettim.
Sonra bana mesaj attı. ''Bundan sonra bensiz devam et''
Dedi ve bitti... Kısa ve özetle anlatmak istedim kimseyi ailenizden özgürlüğünüzden çok sevmeyin arkadaşlar iyi formlar.
Bundan tam 6 Ay önce 24 Kasım 2019'da Bir kız ile tanıştım. Gözlerinden hoşlandım...
Tabi dış görünüşün bir önemi var bi etkileşim bi hoşlantı hissediyorsunuz fakat onu tanıdıkça yaşadığı şeylere rağmen hala güçlü durmasına aşık oldum.
Bazı sebeplerden ötürü aynı evde kalmaya başladık tam 3 ay. Ve ilk başlarda flörttük herşey çok güzeldi sonrradan yalpaladı.
Neden böyle diye sorduğumda hep kaçtı bahaneler üretti.
Evden gitti. Artık kendi evinde yaşamaya başlıyordu ve biz sürekli buluşuyorduk sevgili gibiydik.
Fakat bana olan duyguları yoktu ve sevgili değildik yani sonu yoktu açıkçası... Ben kendi kendimi öldürüyordum sadece içten içe zamanımı ve kendimi.
Onu tanıdıkça onunla konuştukça ona daha çok bağlandım ve aşık oldum.
Ona olan duygularımı biliyordu fakat olmaz diyordu sevemedi beni kızamam ona.
Karşıma aldım konuştum ve ona dedim ki: ''Benim sana olan sevgim çok fazla ve bu ben de zehir etkisi yapıyor artık beni öldürüyor ben bu yolu yarıladım ama sonu görünmüyor'' O sırada gözlerim dolu sesim titrek idi öylece gözlerime baktı ve beni dinledi sadece dağılışımı izledi.
Ve o günden sonra ona yazmamaya aramamaya karar vermiştim acaba arayacakmı yazacakmı diye merak ettim.
Sonuç belli ne aradı ne yazdı 1 gün boyunca.
Ben de uzun bir mesaj attım tamamen bitirmek için mesaj da şöyle yazıyordu ''Eğer biraz mutlu olduysan hayatından içim rahat şekilde gideceğim prenses umarım seni mutlu edebilmişimdir çünkü ben bunun için herşeyimi verdim''.
Gerçekten öyle ben onun için özgürlüğümden kendimden ve ailemden vazgeçtim arkadaşlar.
1 Hafta önce intihar girişiminde bulundum fakat ölemedim olmadı. Onu bile beceremedim
Her neyse bu mesajı attım ve bitirdim sonrasında intihar ettim.
Sonra bana mesaj attı. ''Bundan sonra bensiz devam et''
Dedi ve bitti... Kısa ve özetle anlatmak istedim kimseyi ailenizden özgürlüğünüzden çok sevmeyin arkadaşlar iyi formlar.
