Daha kötüleride var fakat aklıma en çok geleni anlatacağım. 15 yaşındayken elime bayağı bir para geçmişti. Bir abi önümü kesti, çocuğunun masraflarını çıkarmak için peçete sattığını söyledi. Benim sosyal fobim var ve o zamanlar nasıl başa çıkacağımı bilmiyordum. O an aklımdan geçen tek şey uzaklaşmak olduğu için öğrenciyim dedim ve yürüdüm. Aradan 30 saniye geçti ve o kadar kalbim ağrıdıki... Nasıl geçiştiririm o adamı... Bu gece nasıl uyuyacağım... Bunlar gibi sorularla küçük çaplı bir şok geçirdim. Çok kötü bir olay olmadığını hatta adamın dolandırıcı olabileceğinin farkındayım fakat bazı anlar vardır derler ya işte öyle bir andı.