Eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
İçimdeki insan ölüyor, hayatım düzgün gitmiyor ne yapacağım bilmiyorum
Ümidini kaybetme! Çok çalış! Stres Sıkıntı YAPMA! Mutlu olarak bir şey bul ufacık da olsa bul ne olursa olsun mutlaka ufacık bir şey olsnu vardır. Kendini üzdüğün her gün hiç bir şey değişmeyecek en azından hayattan zevk almaya çalış yoksa hiç bir şeyin düzeleceği yok...
Öncelikle Geçmiş Olsun Kanka Valla Ailen İle Olan Duruma Üzüldüm İletişime Geçip İçini Onlara Döksen Belki Birşeyler Olabilir Emin Değilim Ama Senin Hakkın Ödenmez Çok Örnek Birisin Lütfen Kendini Mutlu Hissetmeye Çalış Moral Ve Destek İçin Herzaman Yazabilirsin Özelden
Bu sorun sadece sende değil, tüm üniversite okuyan gençlerde var. Buna bende dahilim. Bir an önce kendimi farklı bir ülkeye atıp yeni bir hayat kurma peşindeyim. Burada cidden olmuyor. Bizim yaşımızdaki gençler yurt dışında hayatını yaşarken biz daha üniversiteyi okuyacak bütçe bulamıyoruz. Her gün her şeye zam geliyor. Fırsatım olsa okulu bırakır giderim.
Post automatically merged:
Bu sorun sadece sende değil, tüm üniversite okuyan gençlerde var. Buna bende dahilim.
valla eksiksiz baştan sona okudum bi garip oldum okurken hep bir olumsuzluk ümitsizlik içindesin sürekli kötü şeylerden bahsetmişsin ki bunları yazabilecek derdini anlatabilecek ve gayet cümle kurabilen sosyal bir insansın bunun farkına var öncelikle kötü taraflarını değil iyi taraflarını görmeye odaklan ki mutsuz olma sürekli mutsuzluğunu dile getirirsen mutsuzluğu çağırmış olursun güzel şeylerden bahset hayat güzel bütün bu sıkıntıların derdin arasında illaki yüzünü güldüren şeyler olmuştur onlara yoğunlaş ve keyif almana bak unutma ki hiç bir şey senden daha değerli değildir bu hayatta
Gerçektendurumuna üzüldüm dostum hemen hemen hepimizin ortak sorunu bunlar birazda bazı şeyleri kafaya takma bende böyle yapıyorum önündeki hayallerin için belirlediğin hedeflere yavaş yavaş yürümeye bak ve dertleler,sikintılar paylaştıkça azalır bir geleceğimiz var ama tünelin ışığı hep çok uzakta kalıyor hiçbirimizin derdi birbirinden farklı değil dostum hepimiz aynı kaderi paylaşıyoruz