❤❤
Süper Üye
Bölüm 1 in Devamı Toplam 9 Bölümden Oluşmaktadır
Anlatacaklarımı kendine güvenenlerin okumasını tavsiye ederim zira kaldıramayabilirsiniz, ben alıştım artk normal geliyor.
Dayım anneanneme sordu kız nasıl anacığım beğendiniz mi sana layık olur mu ablamla gözlerinizin içi gülüyordu kızı gördükten sonra, oğlum dedi ben böyle güzellikte bir kız ne gördüm ne işittim, sanki bir peri kızı tek emelim o kızla yuvan olması oldu oğlum, bahtına o gül yüzlü olsun çocukların onda hayat bulsun nazar sizden uzak dursun dedi, annem de anneannemi onayladı, bana baktı sana da dayınınki gibi bir gelin bulsak ah oğlum ah dedi, hiç ses etmedim karı kız düşünecek durumda değildim aklım köydeydi, sadece dinliyordum muhabbetlerini, konuşuyorlardı ama sanki normal bir kız isteme olmuş gibi konuşuyorlardı, ne zamanki kızın yüzünü gördüler bildiğin kıza aşık olmuş gibiydiler, yahu babası dördünüz gelsin düğünü öyle yapalım dedi amk bu normal mi? anneanne dedim bu domuzbaşı falan normal mi sen dindar bir kadınsın şaşırmadın mı evlerinde asılı yaban domuzu başı var?, kusursuz gelin arayan yuvasız kalır oğlum dedi, gelin iyi olsun da varsın ailesi evlerine pis hayvan kafası assın, peki dedim düğün olayı sen her zaman dayımı davullu zurnalı herkesi çağırarak evlendirmek isterdin? , kız evinin adeti başımız üzerinedir başka gelin alsak kimbilir onların ne adetleri çıkacaktı, ağırlığı kadar altın mı, koç boynuzuna takılı 51 altın bilezik mi, neler neler isteyen dünürler var oğlum dedi, kadın herşeyi pozitifleştiriyordu bende mi sorun vardı amk, herşey çok normalmiş gibi davranıyorlardı, lan adamın evinde domuz kafası var kadın diyor ki olsun nolacak, bu kadın öyle modern falan biri değildir ha dindar bir kadın yani, baktım ki bunlar herşeyi normal görüyor hiç diğer tuhaflıklardan bahsetme gereği bile duymadım, çünkü ne desem olsun ne olacak ki diyecek bir havaları vardı, hayır zaten köyde çocuğun boğulduğuna şahit oldum sonradan çocuk canlı kanlı karşımıza çıktı hala birşeyler dersem bu sefer ailemde adım deliye çıkmasın diye sustum uzatmadım, en kötüsü bu köydeki tuhaflıklar değildi, en kötüsü bunları sadece benim görüyor olmamdı, yalnız kalmıştım
kafamda düşünceler uçuşurken ormandan toprak yola çıktık artık ovaydı burası düzlüktü orman tarafının aksine, ileride bir çoban koyun güdüyordu, dayım durdur arabayı dedi, niye dedim durdur çobana soralım nasıl bir aileymiş bunlar dedi, durdurdum annemler arabada kaldı dayımla ikimiz indik çobanın yanına vardık gözüme ilk çarpan şey koskoca sürüde hiç köpek olmamasaydı, böyle bir sürüde en az 2 köpek olması gerekirdi, bir diğer şey ise tamamen keçilerden oluşuyordu bu sürü, selamun aleyküm dedi dayım çoban ise selam almadı bize doğru baktı sadece, bunların derdi neydi o zamanlar bilmiyorduk sadece tuhafımıza gidiyordu, dayımda alışmış olacak ki selam almamalarına, sert bir karşılık vermedi gece gece elin adamına, birşey sorcacağız dedi sadece, çoban kafasını salladı sor manasında, biz şu gerideki … köyünden bir gelin alacağız karahasanların basri derler işte onun kızı nasıl bilirsin onları dedi, çoban sırıtmaya başladı, dayım bana bakıyordu napıyor bu amk delisi der gibi, lafa ben girdim hayırdır çoban emmi dedim neden gülüyorsun, o köy dedi dışarıya gelin vermez alamazsınız, niye vermesin dedim, vermez onlar birbiri ile evlenir asla başkasına vermezler dedi, o sırada dayım lafa girdi çoktan verdi babası kızı dedi, hatta düğün 3 çarşamba sonra, çobanın gülmesi kesildi gözleri büyüdü, nasıl dedi size nasıl kız verirler, o zaman dedi siz onlarınsınız, ağlamaya başladı, siz onlarınsınız onlarınsınız diyip duruyordu koskoca adam, benden uzak olun uzak olun onlarınsınız diyerek koşa koşa gitti, dayımla birbirimize baktık, arabaya doğru gidiyorduk tekrar, sürüdeki keçiler kendi kendilerine otluyorlardı çoban hala koşuyordu, herhalde buraların delisi de bu dedi dayım, arabaya bindik anneannem sordu ne dedi oğlum çoban niye koşuyor, anneanne dedim çoban deli çıktı birşeyler zırvaladı boşver, yola koyulduk annemler uyudu arkada yol boyu başka muhabbet olmadı, önce dayımları bıraktım sonra annemle biz de evimize vardık babam tv izliyordu kardeşim hala arkadaşlarıyla dışardaydı üniversite okuduğu şehirden geleli bir hafta falan olmuştu, babama selam verdikten sonra odama geçtim annem de babamla günün kritiğini yapıyordu salonda, yol yorgunluğuyla uyudum gece saat 2 gibi tekrar uyandım uyanır uyanmaz aklıma yine köy geldi, bir sigara yaktım mutfağın balkonuna geçtim dışarıyı izliyorum aynı zamanda köyü düşünüyorum, o an aklıma bir fikir geldi internetten köyü araştıracaktım
sigarayı söndürdüm kapattım balkonun kapısını takıntım vardı bu konuda illa kapalı olacaktı kapı pencere yatarken, geçtim odama eski bir laptopum vardı pedere yıllar evvel işyerinden vermişlerdi o da bana vermişti onu kullanıyordum hala, açtım onu aradım köyün adını google’da, çok fazla sonuç bulmadı, bulunanlarda gezmeye başladım, hep eski içerikliydi haberler, gazete arşivlerinden falan sayfalar çıkıyordu önüme, geneli eski gazete küpürleri yani, … bölgesinde 2 köyü hastalık vurdu gibi bir haber vardı biraz değiştirerek veriyorum ifşa olmamak babında, tıkladım haber içeriğine, … ilçesine bağlı … ve … köylerinde … hastalığı baş gösterdi son 3 ayda sözkonusu köylerde toplam 450den fazla kişi hayatını kaybetti, iki köyde de kalan aileler başka bölgelere göçetti, köyler kaderine terkedildi gibi bir haber vardı, köylerden fotolar vardı, birisi bugünkü gittiğim köydü kesinlikle orasıydı sadece daha yeşillik ve daha fazla kerpiç ev vardı onun dışında tamamen aynıydı, ama nasıl olur daha bugün oraya gittik ve orada yaşayan insanlar vardı, habere göre de terkedilmişti, iş daha da ilginçleşiyordu, heyecanla ve merakla diğer haberlere tıkladım bu köyle ilgili, başka bir sayfada karşıma beni asıl şaşırtan fotoğraf çıktı, o günkü gördüğüm çobana çok benzeyen eski bir fotoydu bu, dikkatle bakınca kesinlikle emindim bugünkü gördüğümüz çobandı bu, hastalıkla ilgili bir gazeteci sözkonusu çoban ile röportaj yapmıştı gazetenin tarihi 1983, lakin çobanın yüzü bugünkü çobanın yüzünün aynısı, nasıl oluyordu bu? onlarca yıl geçmesine rağmen bu adam aynı gazetedeki yüz ile karşımdaydı yaşlanması saçlarının beyazlaşması falan gerekmiyor muydu?, bir ürperme geldi ama devam ettim okumaya, çoban diyordu ki hastalıktan değil bu olanlar, onlar sapkındı, hastalık devletin uydurması, onlar hırsları uğruna büyük belalara bulaştılar hiçbiri hastalıktan ölmedi kaçanları da er geç bulacaklar, sadece bir kaynakta bu röportaj yayınlanmıştı diğerleri hep hastalık olarak vermişti haberi, röportajın altında gazetecinin adını buldum onu internette arattım 2 sene önce hayatını kaybetmişti, düşündüm taşındım biraz diğer haberlere de göz gezdirince hemen hemen hepsinin aynı içerik olduğunu gördüm ve sabah köyün o civara tekrar gidip o çobanı bulmaya karar verdim yattım uyudum saat 4 e geliyordu, az bir uykuyla aileme de haber vermeden sabah erkenden köye doğru yola çıktım
#Alıntıdır#
Anlatacaklarımı kendine güvenenlerin okumasını tavsiye ederim zira kaldıramayabilirsiniz, ben alıştım artk normal geliyor.
Dayım anneanneme sordu kız nasıl anacığım beğendiniz mi sana layık olur mu ablamla gözlerinizin içi gülüyordu kızı gördükten sonra, oğlum dedi ben böyle güzellikte bir kız ne gördüm ne işittim, sanki bir peri kızı tek emelim o kızla yuvan olması oldu oğlum, bahtına o gül yüzlü olsun çocukların onda hayat bulsun nazar sizden uzak dursun dedi, annem de anneannemi onayladı, bana baktı sana da dayınınki gibi bir gelin bulsak ah oğlum ah dedi, hiç ses etmedim karı kız düşünecek durumda değildim aklım köydeydi, sadece dinliyordum muhabbetlerini, konuşuyorlardı ama sanki normal bir kız isteme olmuş gibi konuşuyorlardı, ne zamanki kızın yüzünü gördüler bildiğin kıza aşık olmuş gibiydiler, yahu babası dördünüz gelsin düğünü öyle yapalım dedi amk bu normal mi? anneanne dedim bu domuzbaşı falan normal mi sen dindar bir kadınsın şaşırmadın mı evlerinde asılı yaban domuzu başı var?, kusursuz gelin arayan yuvasız kalır oğlum dedi, gelin iyi olsun da varsın ailesi evlerine pis hayvan kafası assın, peki dedim düğün olayı sen her zaman dayımı davullu zurnalı herkesi çağırarak evlendirmek isterdin? , kız evinin adeti başımız üzerinedir başka gelin alsak kimbilir onların ne adetleri çıkacaktı, ağırlığı kadar altın mı, koç boynuzuna takılı 51 altın bilezik mi, neler neler isteyen dünürler var oğlum dedi, kadın herşeyi pozitifleştiriyordu bende mi sorun vardı amk, herşey çok normalmiş gibi davranıyorlardı, lan adamın evinde domuz kafası var kadın diyor ki olsun nolacak, bu kadın öyle modern falan biri değildir ha dindar bir kadın yani, baktım ki bunlar herşeyi normal görüyor hiç diğer tuhaflıklardan bahsetme gereği bile duymadım, çünkü ne desem olsun ne olacak ki diyecek bir havaları vardı, hayır zaten köyde çocuğun boğulduğuna şahit oldum sonradan çocuk canlı kanlı karşımıza çıktı hala birşeyler dersem bu sefer ailemde adım deliye çıkmasın diye sustum uzatmadım, en kötüsü bu köydeki tuhaflıklar değildi, en kötüsü bunları sadece benim görüyor olmamdı, yalnız kalmıştım
kafamda düşünceler uçuşurken ormandan toprak yola çıktık artık ovaydı burası düzlüktü orman tarafının aksine, ileride bir çoban koyun güdüyordu, dayım durdur arabayı dedi, niye dedim durdur çobana soralım nasıl bir aileymiş bunlar dedi, durdurdum annemler arabada kaldı dayımla ikimiz indik çobanın yanına vardık gözüme ilk çarpan şey koskoca sürüde hiç köpek olmamasaydı, böyle bir sürüde en az 2 köpek olması gerekirdi, bir diğer şey ise tamamen keçilerden oluşuyordu bu sürü, selamun aleyküm dedi dayım çoban ise selam almadı bize doğru baktı sadece, bunların derdi neydi o zamanlar bilmiyorduk sadece tuhafımıza gidiyordu, dayımda alışmış olacak ki selam almamalarına, sert bir karşılık vermedi gece gece elin adamına, birşey sorcacağız dedi sadece, çoban kafasını salladı sor manasında, biz şu gerideki … köyünden bir gelin alacağız karahasanların basri derler işte onun kızı nasıl bilirsin onları dedi, çoban sırıtmaya başladı, dayım bana bakıyordu napıyor bu amk delisi der gibi, lafa ben girdim hayırdır çoban emmi dedim neden gülüyorsun, o köy dedi dışarıya gelin vermez alamazsınız, niye vermesin dedim, vermez onlar birbiri ile evlenir asla başkasına vermezler dedi, o sırada dayım lafa girdi çoktan verdi babası kızı dedi, hatta düğün 3 çarşamba sonra, çobanın gülmesi kesildi gözleri büyüdü, nasıl dedi size nasıl kız verirler, o zaman dedi siz onlarınsınız, ağlamaya başladı, siz onlarınsınız onlarınsınız diyip duruyordu koskoca adam, benden uzak olun uzak olun onlarınsınız diyerek koşa koşa gitti, dayımla birbirimize baktık, arabaya doğru gidiyorduk tekrar, sürüdeki keçiler kendi kendilerine otluyorlardı çoban hala koşuyordu, herhalde buraların delisi de bu dedi dayım, arabaya bindik anneannem sordu ne dedi oğlum çoban niye koşuyor, anneanne dedim çoban deli çıktı birşeyler zırvaladı boşver, yola koyulduk annemler uyudu arkada yol boyu başka muhabbet olmadı, önce dayımları bıraktım sonra annemle biz de evimize vardık babam tv izliyordu kardeşim hala arkadaşlarıyla dışardaydı üniversite okuduğu şehirden geleli bir hafta falan olmuştu, babama selam verdikten sonra odama geçtim annem de babamla günün kritiğini yapıyordu salonda, yol yorgunluğuyla uyudum gece saat 2 gibi tekrar uyandım uyanır uyanmaz aklıma yine köy geldi, bir sigara yaktım mutfağın balkonuna geçtim dışarıyı izliyorum aynı zamanda köyü düşünüyorum, o an aklıma bir fikir geldi internetten köyü araştıracaktım
sigarayı söndürdüm kapattım balkonun kapısını takıntım vardı bu konuda illa kapalı olacaktı kapı pencere yatarken, geçtim odama eski bir laptopum vardı pedere yıllar evvel işyerinden vermişlerdi o da bana vermişti onu kullanıyordum hala, açtım onu aradım köyün adını google’da, çok fazla sonuç bulmadı, bulunanlarda gezmeye başladım, hep eski içerikliydi haberler, gazete arşivlerinden falan sayfalar çıkıyordu önüme, geneli eski gazete küpürleri yani, … bölgesinde 2 köyü hastalık vurdu gibi bir haber vardı biraz değiştirerek veriyorum ifşa olmamak babında, tıkladım haber içeriğine, … ilçesine bağlı … ve … köylerinde … hastalığı baş gösterdi son 3 ayda sözkonusu köylerde toplam 450den fazla kişi hayatını kaybetti, iki köyde de kalan aileler başka bölgelere göçetti, köyler kaderine terkedildi gibi bir haber vardı, köylerden fotolar vardı, birisi bugünkü gittiğim köydü kesinlikle orasıydı sadece daha yeşillik ve daha fazla kerpiç ev vardı onun dışında tamamen aynıydı, ama nasıl olur daha bugün oraya gittik ve orada yaşayan insanlar vardı, habere göre de terkedilmişti, iş daha da ilginçleşiyordu, heyecanla ve merakla diğer haberlere tıkladım bu köyle ilgili, başka bir sayfada karşıma beni asıl şaşırtan fotoğraf çıktı, o günkü gördüğüm çobana çok benzeyen eski bir fotoydu bu, dikkatle bakınca kesinlikle emindim bugünkü gördüğümüz çobandı bu, hastalıkla ilgili bir gazeteci sözkonusu çoban ile röportaj yapmıştı gazetenin tarihi 1983, lakin çobanın yüzü bugünkü çobanın yüzünün aynısı, nasıl oluyordu bu? onlarca yıl geçmesine rağmen bu adam aynı gazetedeki yüz ile karşımdaydı yaşlanması saçlarının beyazlaşması falan gerekmiyor muydu?, bir ürperme geldi ama devam ettim okumaya, çoban diyordu ki hastalıktan değil bu olanlar, onlar sapkındı, hastalık devletin uydurması, onlar hırsları uğruna büyük belalara bulaştılar hiçbiri hastalıktan ölmedi kaçanları da er geç bulacaklar, sadece bir kaynakta bu röportaj yayınlanmıştı diğerleri hep hastalık olarak vermişti haberi, röportajın altında gazetecinin adını buldum onu internette arattım 2 sene önce hayatını kaybetmişti, düşündüm taşındım biraz diğer haberlere de göz gezdirince hemen hemen hepsinin aynı içerik olduğunu gördüm ve sabah köyün o civara tekrar gidip o çobanı bulmaya karar verdim yattım uyudum saat 4 e geliyordu, az bir uykuyla aileme de haber vermeden sabah erkenden köye doğru yola çıktım
#Alıntıdır#
