İnceleme TopSpin 2K25 İnceleme

2024, tenis hayranları için şimdiye kadar harika bir yıl oldu. Reebok, klasik Court Victory Pump spor ayakkabılarını geri getirdi, Zendaya, Challengers filminde büyük ekranda leziz bir karma çiftler maçına dahil oldu ve şimdi en büyük tenis video oyunu serilerinden biri 13 yıllık bir aradan sonra geri döndü. TopSpin 2K25, iki konsol nesli öncesinde olduğu kadar akıcı ve çabuk bir kort deneyimi sunuyor ve artık gerçeğe çok daha yakın lisanslı süperstarlar ve stadyumlar içeriyor. Ancak, karmaşık kariyer ilerleme sistemleri ve sanal para biriminin eklenmesi, TopSpin 2K25'in tam bir galip olmasını engelliyor.

Geliştirici Hangar 13, genellikle Mafia oyunları yapmasıyla tanınır; ancak burada ekip, mafya öldürmekten lob vurmak için hiç atlamadan geçti. TopSpin 2K25, oynaması gerçekten harika hissettiriyor, dinamik ralliler için basit bir dizi duyarlı kontrol sunuyor ki bu da sporun hızını ve gerilimini yakından taklit ediyor ve şarjlı vuruşlar ve servisler yapmanın getirdiği risk ve ödül dengesi oldukça iyi ayarlanmış. Güçlü bir düz vuruşu zamanında yapmayı başarıp, topun zaferle yan çizgilerden pat diye geçişini izlemek son derece tatmin edici ve aynı zamanda, hırs yapıp topu aşırı pişirince topun ağın üstüne çarparak aniden durması oldukça yıkıcı hissettiriyor.

Seriyi veya genel olarak tenis oyunlarını yeni keşfedenler için, TopSpin 2K25 türünün gördüğüm en kapsamlı eğitimlerinden birine sahip. Burada, temel vuruş setlerinden daha ileri taktiklere ve oyuncu pozisyonlandırmasına kadar her şeyi kapsayan bir saatten fazla mini meydan okumalar var. Bu, çoğunlukla, ya efsanevi huysuz tenis oyuncusu ya da Netflix'in Never Have I Ever dizisinin anlatıcısı olarak tanıdığınız John McEnroe tarafından sunuluyor. Genel olarak konuşursak, TopSpin 2K25 hala öğrenmesi ve oynaması çok kolay, ancak TopSpin Akademisi'nin 30 kadar dersini tamamlamak, MyCareer modunda daha büyük turnuvalara derinlemesine ilerlerken benim için iyi bir temel oluşturdu.


MyCareer, gerçekten TopSpin 2K25'in merkezi sahne parçası ve oldukça etkileyici bir mod. Turun her ayında, hedef arayan antrenman oyunları, özel meydan okuma etkinlikleri ve uygun ATP tenis turnuvaları oynama seçeneğiniz var, bunların hepsi oyuncunuzun enerji seviyesini takip ederken yapılıyor ki bu %100'de başlayıp her maçla yavaş yavaş azalıyor. Takvime dinlenme ayları eklemek zorunda kaldım çünkü enerjim çok düşük olduğunda kaçınılmaz olarak yaralanmalar oluyordu ki bu da beni uzun süreler boyunca aksiyondan alıkoydu. Ancak, bu yaralanmalar sadece maçlar arasındaki menü ekranlarında görünüyor ve asla oyun sırasında çekilmeme neden olmuyordu. Avustralya Açık finaline sadece %1 enerjiyle cesurca girdim ve aşil tendonumu yırttım, ancak bunu kupayı kaldırdıktan sonra öğrendim – ve o zamana kadar oyuncum muhtemelen çoktan sarhoş olmuştu. Enerji yönetimi, MyCareer boyunca üstesinden gelmeniz gereken tek şey değil, elbette.

Yetenek puanları dağıtarak oyuncunuzun güçlerini şekillendirmeniz gereken bir seviye sistemi, bilinmeyenden efsaneye yükselmek ve yeni turnuvalar veya rekabet edilecek meydan okumaların kilidini açmak için hedef listeleri veren bir durum sistemi, ayrıca yıl boyunca ve genel olarak küresel oyuncu sıralamalarınızı takip etmeniz gerekiyor. Bir antrenör tutmak da kendi hedeflerini getiriyor, örneğin maçlar sırasında belirli sayıda ters köşe backhand galibi vuruş yapmamı gerektiren eğlenceli oyunlar yaratıyor ve bu da özel yetenek artışlarının kilidini açmama yardımcı oluyor.

Ancak, bir çaylak çiftler ikilisi gibi, bu çeşitli ilerleme sistemleri zaman zaman birbirlerinin ayaklarına basıyor. Kariyerimin ikinci yılının ortalarında dünya sıralamalarında ilk 10'a girmeyi başarmıştım ama hâlâ ‘Yıldız’ seviyesine yükselme şartlarını yerine getirmediğim için hiçbir büyük Grand Slam turnuvasına giremiyordum. Bunun yerine, bir dizi daha küçük TS250 yarışmasında mücadele etmek zorunda kaldım, ki bu benim hayali rakiplerle dönüp durmam gerektiğinde Daniil Medvedev ve Taylor Fritz gibi isimlerle başa baş gitmem gerektiği hissini verdi. Artı olarak, maçların uzunluğunu istediğim zaman ayarlayabildiğim için, bu zaman kaybettiren turnuvaları tam oyunlardan bir dizi tiebreak'a indirgeyebildim. Bu, onları 1970'lerin bir tenis şortundan daha kısa sürede tamamlamamı sağladı, ancak bu da kazandığım XP miktarını biraz azalttı.


Sonunda prestijli turnuvalar gibi US Open ve yıl sonu ATP Finalleri'nde yarışmaya başladığımda bile, sürekli olarak aynı küçük grup lisanslı oyuncularla karşılaşmak biraz tekrarlayıcı hale geldi. Erkekler tarafında yedi, kadınlar tarafında ise 13 lisanslı oyuncu var. Burada harika eklemeler var, örneğin Carlos Alcaraz ve Coco Gauff, ancak bazı dikkate değer eksikler de var. Kadınlar dünya bir numarası Iga Swiatek mevcut, ama en üst sıradaki erkek Novak Djokovic hiç yer almıyor. Yine de, en azından Djokovic'in her şeyi kazanmadığı birkaç tenis yılı keyfini çıkarabiliyoruz. Sonunda erkek turunda Roger Federer ve Pete Sampras gibi efsane oyunculara, kadın tarafında ise Serena Williams ve Steffi Graf'a karşı benzersiz maçların kilidini açıyorsunuz. Bunlar, bir maçtaki ana noktalardan sizi geçiren çekici küçük senaryo modları ve MyCareer'deki mevcut maç türlerine hoş bir çeşitlilik getiriyor.

Lisanslı stadyumların önemli listesi oldukça gerçeğe uygun görünüyor ve oyuncuların özellikle zorlu bir ralliden sonra ara sıra arkalarına yıkıldıkları gibi kişilik katmaya yardımcı olan bazı güzel küçük animasyonlar var. Ancak, sunumda da bazı göze çarpan kaba kenarlar var. Her maçın başında bir para atışı yapılmıyor, dolayısıyla ilk önce servis mi yapmak istediğiniz yoksa karşılamak mı istediğiniz konusunda bir seçenek sunulmuyor. Hawk-Eye teknolojisi de yok, dolayısıyla yakın çizgi çağrılarını sorgulama seçeneğiniz de yok – ki biraz katı yerleştirilmiş anında tekrar kamera açıları onları incelemeyi zorlaştırıyor. Ayrıca, küçük bir uydu etkinliği kazandığınızda ya da büyüklerden birini kazandığınızda bir turnuva zaferini bir diğerinden ayırt etmek için çok az şey var; tam olarak aynı kupayı aynı törenle alıyorsunuz. Birkaç turnuva zaferinden sonra, maç sonrası törenleri Stranger Things'in bir bölümünün açılış jeneriğini atlar gibi geçmeye başladım.


Sanal para birimi, TopSpin 4'ün 2011'de çıktığı zaman muhtemelen hâlâ bir 2K yöneticisinin rüya günlüğünde sadece bir fikir olarak yer alıyordu, ama o zamandan beri 2K'nın spor oyunları grubundaki oyun içi işlemler için varsayılan para birimi haline geldi ve burada TopSpin 2K25'te de başını çıkarıyor. Kazandığınız her turnuva ve özel etkinlik, yeni giysiler ve raketler satın almak, enerji koruma ve yaralanma iyileşmesini artıran destek personeli tutmak, hatta seyahat yorgunluğunu azaltmaya yardımcı olmak için dünya çapında evler edinmek gibi her şey için kullanılan mütevazı miktarda VC ödüllendiriyor.

MyCareer'de 15 saat yatırım yaptıktan sonra, benimki oldukça dolu ve bir kez olsun gerçek parayla VC paketleri satın almayı düşünmedim (ki elbette bunu yapabilirsiniz), ancak yine de soyunma odasında bir bahsi kaybetmiş gibi giyinmiş yaratılmış oyuncumu giydirmeyi tercih ediyorum. Eğer daha moda bilinçli bir tenis oyuncusuysanız ve sadece turnuvaları oynayarak kazanabileceğiniz ara sıra markasız şort ve eteklerle avatarınızı giydirmekle yetinmiyorsanız, o zaman sizin deneyiminiz değişebilir.

VC kullanımı hakkında beni hafifçe rahatsız eden şey ise, New York'ta bir ev satın almanın yeni bir tenis raketinden daha ucuz olması gibi, oyun içi ekonominin nasıl bozulduğudur. Bir Grand Slam turnuvasından kazanılan ödül parası da gerçek hayattaki ölçeğe hiç benzemiyor; Wimbledon finalini kazanmanız milyonlarca dolar kazandırması gerekirken, TopSpin 2K25'te ben sadece 194VC kazandım – bu da ancak bir çift Wilson markalı çorap satın almaya veya bir çift Nike markalı eşofmanın yarısından biraz fazlasına yetiyor. Gerçekten biraz saçma – gerçek dolarlarla satın alabileceğiniz bir sanal para birimi, hiçbir mantıklı değer taşımıyor.

Yine de, korttaki eylem o kadar yüksek standartlarda ki, şüpheli sanal para birimi saçmalıklarını göz ardı etmeye istekliyim. Yaratılmış oyuncum için seviye 30 sınırına ulaşmamın üçte ikisi yolundayım ve hâlâ kilidini açılacak birçok kort ve işaretlemem gereken birçok hedef varken, turun yedinci yılına giriyorum. Bunun ötesinde, sunucular daha kalabalık hale geldikçe çevrimiçi turnuvalara dalma konusunda da hevesliyim ve ayrıca bir Battle Pass tarzı ödül sistemi, önümüzdeki birkaç ay boyunca beni bağlamaya devam edebilir. Lisanslı oyuncu eksiklikleri de zamanla düzeltilebilir, zira gelecekte ekstra maliyet olmaksızın ek profesyonellerin ekleneceği zaten vaat edildi.

Sevenleri için çok güzel bir oyun gerçekten. Turnuva havasını çok güzel hissediyorsun

tenis oyununa göre kaliteli duruyor

tenis oyunu gayet güzel bir oyun

Güzel oyun bağımlılık yapabilir :d

vr la zevkli olabilir