Canlar selam, yine ben yine psikolojik bir konu. Almanya görmüş insanım, 8 yıl orada yaşadım aynı zamanda 8-9 tane farklı ülke gezdim ama Türkler gibisini görmedim. Uzun zamandır Türkiye'de yaşıyorum. Baya yıl oldu ama hala burayı benimseyemedim, ne olursa olsun Türk insanlarını hep diğer ülke insanlarından farklı gördüm ve hala görüyorum. İnsanlarda bitmez bir stres, ergenlerin önceki yıllara göre daha çok serserileşmeye çalışması(son yıllarda), 30 yaşına gelmiş adamın hala kişiliğini bilmemesi veya kendini tanıyamaması, aşırı ilgi meraklısı olma, insanların hepsinde bipolar bozukluk varmışçasına 1 gün mutlu 1 gün sinirli 1 gün üzgün davranması, kimse neyi neden yaptığını bilmiyor; medeniyet neredeyse yok. Aynı zamanda bizim ülkenin insanları batılılaşmak için ayrı bir çaba harcıyor sanki, bana mı öyle geliyor bilmiyorum. Örnek vermek gerekirse:
İçtiğini, milli olduğunu, sevgilisi olduğunu herkese gösterme, ülkede gayrimüslimlerin artması(her inanışa saygım sonsuz), özgür ve çağdaş bir Türk genci olduğunu göstermek için dövme veyahut pirsing yaptırma vb.
Tabi ki herkes istediğini yapabilir kimse karışamaz. Ama bu az önceki cümlede bahsettiğim lafı son yıllarda sürekli duymaya başladım, sanki insanlar özlerini reddediyor.
Ek olarak, insanlarda aşırı bir özentilik var.
Almanya'daki hayatı yeterince gördüm. İnsanlar hala aynı mesela, 8 yıl önceki Almanya insanıyla şuanki Alman insanının gözle görülebilir bir farkı yoktur. Ama durum Türkiye'de farklı, insanlar sürekli değişiyor.
Orada, bütün ilişkiler dengeli ve ayarında ama buraya baktığımızda ya insanlar aşırı samimi ya da aşırı samimiyetsiz. Her şeyin ayarını kaçırıyorlar.
20 yaşındaki bir Türk genci, 20 yaşındaki bir Alman gencine kıyasla daha çocuksu ve çok ilgi istiyor; Türkler dış görünüşe ayrı bir takıyor. Tamam makyaj bütün dünyada var ama Türkiye'de bu artık bambaşka bir hal almış durumda.
Orayı çok özledim ve üniversitem bittiğinde oraya yerleşmeye düşünüyorum. Ben mi yanlış düşünüyorum yoksa sizde de durum böyle mi?
Not: Her inanışa, her kültüre saygılıyım. Sadece tepkim her şeyin aşırı ve ölçüsüz olması.
İçtiğini, milli olduğunu, sevgilisi olduğunu herkese gösterme, ülkede gayrimüslimlerin artması(her inanışa saygım sonsuz), özgür ve çağdaş bir Türk genci olduğunu göstermek için dövme veyahut pirsing yaptırma vb.
Tabi ki herkes istediğini yapabilir kimse karışamaz. Ama bu az önceki cümlede bahsettiğim lafı son yıllarda sürekli duymaya başladım, sanki insanlar özlerini reddediyor.
Ek olarak, insanlarda aşırı bir özentilik var.
Almanya'daki hayatı yeterince gördüm. İnsanlar hala aynı mesela, 8 yıl önceki Almanya insanıyla şuanki Alman insanının gözle görülebilir bir farkı yoktur. Ama durum Türkiye'de farklı, insanlar sürekli değişiyor.
Orada, bütün ilişkiler dengeli ve ayarında ama buraya baktığımızda ya insanlar aşırı samimi ya da aşırı samimiyetsiz. Her şeyin ayarını kaçırıyorlar.
20 yaşındaki bir Türk genci, 20 yaşındaki bir Alman gencine kıyasla daha çocuksu ve çok ilgi istiyor; Türkler dış görünüşe ayrı bir takıyor. Tamam makyaj bütün dünyada var ama Türkiye'de bu artık bambaşka bir hal almış durumda.
Orayı çok özledim ve üniversitem bittiğinde oraya yerleşmeye düşünüyorum. Ben mi yanlış düşünüyorum yoksa sizde de durum böyle mi?
Not: Her inanışa, her kültüre saygılıyım. Sadece tepkim her şeyin aşırı ve ölçüsüz olması.
