Onaylı Üye
Bence erteleme hastalığı herkeste vardır. Hastalık diyorum çünkü bence hastalık. Hele ki bu zamanda, etrafta bir sürü dikkat dağıtıcı unsur varken. İnsan şöyle oluyor: Diyelim ki ders çalışması lazım, masaya oturuyor ve 5 dakika telefona bakayım; sonra çalışayım diyor. En az 20 dakika gidiyor. Sonra gözü TV'ye takılıyor ve biraz izledikten sonra çalışırım diyor. Bir saat buradan gidiyor, sonra acıkıyor. Yemek yedikten sonra çalışacağını söylüyor ve yemeği yapması, yıkaması, dünya kadar zaman buna gidiyor. Bunun gibi bir sürü örnek verebilirim. Günün sonunda yoruluyorsun ve yarın çalışırım diyorsun. Bu böyle bir kısır döngüye giriyor. Beyin yapmak istemediğinden hep bir bahane üretiyor ve ana tema "Şunu yapayım, sonra çalışırım.".
Ben kendimce bu durumu tersine çevirebilecek bir taktik buldum. Diyelim ki ders çalışacağım zaman tam masanın başına oturdum ve aklıma dizi izlemek geldi. Normalde diziyi izleyim, sonra ders çalışırım derdim ama tam tersini yapıyorum. Önceliğimi ders çalışmaya veriyorum, ders çalışma sonrası dizi izliyorum. Böylelikle erteleme hastalığımı çözdüğümü düşünüyorum ve ertelemeyi kendi lehime kullanıyorum.
Ben kendimce bu durumu tersine çevirebilecek bir taktik buldum. Diyelim ki ders çalışacağım zaman tam masanın başına oturdum ve aklıma dizi izlemek geldi. Normalde diziyi izleyim, sonra ders çalışırım derdim ama tam tersini yapıyorum. Önceliğimi ders çalışmaya veriyorum, ders çalışma sonrası dizi izliyorum. Böylelikle erteleme hastalığımı çözdüğümü düşünüyorum ve ertelemeyi kendi lehime kullanıyorum.
Moderatörün son düzenlenenleri: