Ultra Üye
Arkadaşım ve ben o gece akşama kadar bisiklete binip eğlenmiştik. Hava artık iyice turuncu olmaya başlamıştı. Bana bir anda
-Odamda sesler duyuyorum,ürkünç sesler. Sanki evde birileri varmış gibi hissediyorum. Alt ve üst katta kimse yaşamamasına rağmen sürekli oralardan sesler duyuyorum. İnsanlar bağırıyor sanki canları çok yanıyormuş gibi.
+Korkutucu bir şaka dostum, ama ben enayi değilim. Ne yani olmayan şeyler mi görüp duyuyorsun? Yoksa onlar hayalet mi? belki de peridir? hahaha dostum beni kandıramazsın. Böyle konuştuğumu duyduktan sonra biraz morali bozulmuştu. En iyi dostunun ona inanmaması sanırım onu yıkmıştı ama sizler de inanmazdınız değil mi? O gece her şey sakin geçti ancak arkadaşımla ertesi gün görüştüğümde çok farklı görünüyordu. Gözleri kan kırmızısı yüzü de hep is içinde kalmıştı.
+Bacayı temizlerken aşağıya mı düştün dostum? diye sordum ancak hiçbir cevap vermedi. Onun yerine
-Ateş,ateş çok sıcak.. duman,duman çok boğucu...
+Dostum ne saçm... diyemeden koşup evine doğru gitti. Olanlara bir anlam veremedim ama garipsemedim sonuçta o benim en iyi arkadaşımdı.
Ertesi gün biraz cips ve içecek alıp arkadaşımı çağıracaktım. Marketten çıkıp elimde ki poşetler ile arkadaşımın evinin önüne gittim ancak saat daha 19 olmasına rağmen hava epey kararmıştı. Gece karanlığından ziyade koyu bir havaydı. Kapalı ve kasvetli. Evlerinin önünden geçerken apartmanda ki bütün ışıklar kapalı olduğunu gördüm ama bir tanesi yani arkadaşımın evinin bir lambası açıktı. Yemek yedikleri oda. O sırada diğer tüm pencerelerden bana bakan o şeyleri gördüğümde korkudan titredim ancak gözlerimi alamadım şoka girmiştim. Gözleri kan kırmızısı gri ve soluk tenlere sahip olan yüzleri ise isle kaplı şeyler bana bakıyordu. Hiç kıpırdayamıyordum çünkü olanlara bir anlam veremiyordum. Sanırım 1 saat boyunca orada öylece baktım ve o şeyler kayboldu. Çok enteresandı. Ardından sanki rüyadan uyanmışım gibi evdeydim ancak üzerimde bir yorgunluk vardı. Ertesi gün olduğunda kahvaltıda annem bana
-Dünden sonra nasılsın? diye sordu ancak ne olduğunu bilmediğim için iyiyim diyerek karşılık verdim. Ardından tekrar arkadaşımın evinin oraya gittiğimde hiçbir şeyin rüya olmadığını hala her şeyin aynı olduğunu gördüm. Bu olay böyle 1 hafta devam etti. En sonunda tekrar oradan eve bakarken sokağa beyaz bir kamyonetin girdiğini gördüm. Ailem arkamdan bana seslendi. Onlara döndüm ve onların yanında takım elbise giymiş bir kaç kişinin olduğunu gördüm. Sonrasında ise beyaz giyimli insanlar beni alıp tuhaf bir yere götürdüler. 6 ay boyunca tedavi gördüm. Bana dediklerine arkadaşım 6 ay önce evlerinde yemek yerken çıkan bir yangında ölmüştü. Tüm ailesi ile birlikte yemek yedikleri odada dumandan zehirlenerek ölmüşler ancak apartmanda en son ölenler onlar oldukları için muhtemelen diğer katlardakilerin çığlıklarını duymuşlar. Doktorlar bana böyle söylediler. Her şeye şimdi anlam vermeye başlamıştım. Tedavi bitip hastaneden çıktığımda direkt olarak o apartmana gittim ve tamamen kül olmuş o yapıya baktım. Ardından ise bu hikayeyi uydurup ülkeden kaçtığım için kendime ödül olarak bir şişe viski aldım. Yıllanmış olanlarından. Bu hikaye arkadaşımla başıma gelenler tamamen yalandı. 1 hafta boyunca gidip orda hiçbir şey görmedim. 6 ay önce arkadaşım evdeyken doğalgaz borularını kesip tüm apartmanın içine gaz yaydım. Ardından bana yardımcı olan tek şey arkadaşımın beslediği kediydi. O kedi için çok üzülüyorum ancak yanarak apartmana kaçması ve apartmanın alevler içinde kalması 6 saniyeden az sürdü. Katil olmazsınız,Katil doğarsınız. Arkadaşım benim kadar zeki değildi, hükümette öyle.
-Odamda sesler duyuyorum,ürkünç sesler. Sanki evde birileri varmış gibi hissediyorum. Alt ve üst katta kimse yaşamamasına rağmen sürekli oralardan sesler duyuyorum. İnsanlar bağırıyor sanki canları çok yanıyormuş gibi.
+Korkutucu bir şaka dostum, ama ben enayi değilim. Ne yani olmayan şeyler mi görüp duyuyorsun? Yoksa onlar hayalet mi? belki de peridir? hahaha dostum beni kandıramazsın. Böyle konuştuğumu duyduktan sonra biraz morali bozulmuştu. En iyi dostunun ona inanmaması sanırım onu yıkmıştı ama sizler de inanmazdınız değil mi? O gece her şey sakin geçti ancak arkadaşımla ertesi gün görüştüğümde çok farklı görünüyordu. Gözleri kan kırmızısı yüzü de hep is içinde kalmıştı.
+Bacayı temizlerken aşağıya mı düştün dostum? diye sordum ancak hiçbir cevap vermedi. Onun yerine
-Ateş,ateş çok sıcak.. duman,duman çok boğucu...
+Dostum ne saçm... diyemeden koşup evine doğru gitti. Olanlara bir anlam veremedim ama garipsemedim sonuçta o benim en iyi arkadaşımdı.
Ertesi gün biraz cips ve içecek alıp arkadaşımı çağıracaktım. Marketten çıkıp elimde ki poşetler ile arkadaşımın evinin önüne gittim ancak saat daha 19 olmasına rağmen hava epey kararmıştı. Gece karanlığından ziyade koyu bir havaydı. Kapalı ve kasvetli. Evlerinin önünden geçerken apartmanda ki bütün ışıklar kapalı olduğunu gördüm ama bir tanesi yani arkadaşımın evinin bir lambası açıktı. Yemek yedikleri oda. O sırada diğer tüm pencerelerden bana bakan o şeyleri gördüğümde korkudan titredim ancak gözlerimi alamadım şoka girmiştim. Gözleri kan kırmızısı gri ve soluk tenlere sahip olan yüzleri ise isle kaplı şeyler bana bakıyordu. Hiç kıpırdayamıyordum çünkü olanlara bir anlam veremiyordum. Sanırım 1 saat boyunca orada öylece baktım ve o şeyler kayboldu. Çok enteresandı. Ardından sanki rüyadan uyanmışım gibi evdeydim ancak üzerimde bir yorgunluk vardı. Ertesi gün olduğunda kahvaltıda annem bana
-Dünden sonra nasılsın? diye sordu ancak ne olduğunu bilmediğim için iyiyim diyerek karşılık verdim. Ardından tekrar arkadaşımın evinin oraya gittiğimde hiçbir şeyin rüya olmadığını hala her şeyin aynı olduğunu gördüm. Bu olay böyle 1 hafta devam etti. En sonunda tekrar oradan eve bakarken sokağa beyaz bir kamyonetin girdiğini gördüm. Ailem arkamdan bana seslendi. Onlara döndüm ve onların yanında takım elbise giymiş bir kaç kişinin olduğunu gördüm. Sonrasında ise beyaz giyimli insanlar beni alıp tuhaf bir yere götürdüler. 6 ay boyunca tedavi gördüm. Bana dediklerine arkadaşım 6 ay önce evlerinde yemek yerken çıkan bir yangında ölmüştü. Tüm ailesi ile birlikte yemek yedikleri odada dumandan zehirlenerek ölmüşler ancak apartmanda en son ölenler onlar oldukları için muhtemelen diğer katlardakilerin çığlıklarını duymuşlar. Doktorlar bana böyle söylediler. Her şeye şimdi anlam vermeye başlamıştım. Tedavi bitip hastaneden çıktığımda direkt olarak o apartmana gittim ve tamamen kül olmuş o yapıya baktım. Ardından ise bu hikayeyi uydurup ülkeden kaçtığım için kendime ödül olarak bir şişe viski aldım. Yıllanmış olanlarından. Bu hikaye arkadaşımla başıma gelenler tamamen yalandı. 1 hafta boyunca gidip orda hiçbir şey görmedim. 6 ay önce arkadaşım evdeyken doğalgaz borularını kesip tüm apartmanın içine gaz yaydım. Ardından bana yardımcı olan tek şey arkadaşımın beslediği kediydi. O kedi için çok üzülüyorum ancak yanarak apartmana kaçması ve apartmanın alevler içinde kalması 6 saniyeden az sürdü. Katil olmazsınız,Katil doğarsınız. Arkadaşım benim kadar zeki değildi, hükümette öyle.
Eline sağlık
