Bu gözler neler gördü neler
Süper Üye
Bu yazıyı herkesin sonuna kadar okuyabileceğini düşünmüyorum, fakat belki aranızdan biri çıkar ve sonuna kadar okur. Belki anlar belki anlamaz. Ancak şunu düşünüyorum, eğer benle aynı şeyleri veya benzeri şeyler yaşadıysa eminim ki anlayacaktır. Ön yargılarınızı bir kenara bırakıp, gerçekten içten ve kalpten bir şekilde okuyan anlayacaktır.
ESENLİKLE!
İnsanlar hata yapar, insanlar yanlış yapar, defalarca hem de ne kadar sinir bozucu değil mi? hem de istemeden yaparsanız daha da sinir bozucudur.
Ben bu işe ilk başladığım zamanlar, hile merakıydı her şey bir merakla başladı. Merakla başladığım o serüven iyi şeyleri de yanında getirirken, kötü şeyleri de maalesef yanında getirdi. Yazılım/programlama merakım ve şevkim yüzünden okulu bırakmak zorunda kalmıştım. Lise, üniversiteye gidemedim, sosyal çevreden uzak oldum. Yalnızlık benimle birlikteydi her zaman, belki aranızda beni anlayan birileri çıkacaktır. Bazen yalnızlık iyi gelir, bazen ise zamansız bir boşluğun içinde hissedersin kendini, bir boşluktaymış gibi hissedersin ne yapacağını bilmeden öylece durup bakarsın.
Çoğu insan bu konulara girişirken, merak salarken genelde başarısız olurlar. Bunların gerçek sebebini ise size asla söylemezler. Neden söylesinler ki? Siz kafada bitirdiyseniz zaten hiçbir zaman başaramayacaktınız. 2022 senesi rezalet bir yıldı, her şeyin bittiği anlar, tüm duygularımın tekrar parçalandığı o andı. Sevginin ve empatiden uzak o kadar insanın tek niyeti yılbaşı vakti o malum işlerini halletmekti. Şu genç yeni nesilin maalesef tek sıkıntısı bu, şevk şevk ve şevk! Hep arzularının kölesi oluyorlar. Bunun yaparken de büyük resmi görmeyip sadece düz düşündükleri için hep kaybediyorlar.
Bende kaybettim, defalarca, defalarca... ama asla pes etmedim! siz de etmeyin...
Ancak ne yaparsan yapın insanları memnun edemiyorsunuz, bizim milletimiz çünkü hep daha fazlasını isteyen insanlar, hiçbir zaman bitmek bilmeyen bir arzu, bir istek hep olacak. Önüme baktığım zaman sadece şu bilgisayar başında geçen zamanıma üzülüyorum. Bazen keşke yıllarca emek verdiğim şeyle uğraşacağıma, bunların hiçbiriyle uğraşmayıp normal bir hayat geçirseydim diyorum. En azından bu kadar zamanım gitmezdi. Bende isterdim normal bir okula gidip düzgünce büyümeyi, bende isterdim güzel bir ilişkim olsun ve sonuna kadar sürsün, evleneyim güzel bir çocuğum olsun.
İşte o an şunu fark ediyorsun, HER ŞEY BU KADAR BASİT DEĞİLMİŞ!
Zamanı geriye alamazsın, uğraştığın tüm her şey boşa gidecek belki, tüm emekler çöpe gidecek. Pes et veya etme bu zamanı değişmeyecek, sonuçta her şey olup ve bitti. Hiç bir şeyi geri alamayacaksın. Günahlarını, hatalarını, pişmanlıklarını, sözlerini, hiç bir şeyi geri alamayacaksın.
Bu forumda eskiden bir buna benzer bir yazım vardı, orada çok farklı şey anlatıyordum. Aynı hissediyorum, uzun bir yazı elimde kalem ve kağıt. Dönüp dolaşıp her şeyin başladığı yere geri dönüyorsun. Yıllarca düzgün bir çocukluk geçirmemiş bir insanım, aile desen yok. Yaklaştığım tüm taşlar döküldü gitti. İnsanlara ne yaparsan yap yaranamıyorsun.
Kalbi olmayan birisiyim, hep öyleydim beni bu hale insanlar getirdi. Umarım sizi de bu duruma kimse getirmez. Eskiden seven, hoşlanan, aşık olan birisiydim. Aşık olduğum kişi için aklına gelebilecek her şeyi yapabilecek biriydim. Şimdi baktığım zaman çok şeyin değiştiğini görüyorum. Tüm o yaşananlar, tüm her şey bir tecrübeden ibaretti benim için. İnsanı tek değiştiren şey, karı kız, alkol, arkadaş çevresi değildir, ZAMANDIR!
Zaman insanın düşüncesini, karakterini, yapısını, hatta tüm hayat düzenini değiştirebilir. Beni ve sizi değiştirdiği gibi, bundan 10 sene önce ki halime baktığım zaman gerçekten çok değişmişim diyorum. Her geçen gün yeni bir bilgi, her geçen gün yeni bir hayat yaşıyorsunuz. Ama ben bunun değerini hiç bilemedim. Hatalar bir ayna gibidir hep sizi yansıtır. Artık aynaya bakamaz oldum ve kendimden utanır oldum. Pişmanlıklar, o kadar yapılan hatalar, suçlar, bana yapılan ihanetler, aldatmalar, şerefsizlikler, hainlikler bitmek bilmeyen o depresyon günleri hep aynaya baktığım zaman yüzüme çarpıyordu.
Yıllar geçti, ama tek bir şey değişmedi. Benim bu işe olan inancım, benim başarabileceğim konusunda gerçekten inancımdı. Artık bu inancı bile kaybettim. Her şeyi kaybetmiş hissettim. Sanki tüm parçalar başkalarını tamamlarken, bende olan parçalar beni dağıtıyordu, tüm her şey dağılıp gitmişti. Kendimi bir boşlukta buldum. Ne yaparsam yapayım çözüm yolunu bulamaz hale geldim.
Yaptığım onca şey sadece başarılı olmak içindi, kendime şunu demek istiyordum. Bak! artık başardım artık bunu yapabiliyorum. Artık anlayabiliyorum demek istiyordum. Ancak hayat bana bu imkanı düzgün bir şekilde sağlamadı. Hep ileri gideceğime, ters yöne doğru ilerliyordum. Başarılı olmak için elimden geleni yapsam bile yetmiyordu.
Bazı hayatlar farklıdır, onlar bilmez bizim ne yaşadığımızı, onlar bilmez bizim neler çektiğimizi, onlar bilmez neler için uğraştığımızı maalesef ki o insanlar bunu asla anlamayacaklar.
2021 yıl başı zamanı aynı hisse kapılmıştım, şuan ise aynı hisdi, ne değişebilirdi, ne de unutulabilirdi. Bazı gerçekler ne kadar üzücü/kırıcı bile olsa bunu bilmem gerekiyordu ama artık KIRILACAK BİR KALP KALMADI.
KARANLIĞA GÖMÜLMÜŞTÜM, NE ÇIKABİLİRDİM, NE DE ESKİ ZAMANIMA DÖNEBİLİRDİM.
Now all I see is darkness
İnsanlar hata yapar, insanlar yanlış yapar, defalarca hem de ne kadar sinir bozucu değil mi? hem de istemeden yaparsanız daha da sinir bozucudur.
Ben bu işe ilk başladığım zamanlar, hile merakıydı her şey bir merakla başladı. Merakla başladığım o serüven iyi şeyleri de yanında getirirken, kötü şeyleri de maalesef yanında getirdi. Yazılım/programlama merakım ve şevkim yüzünden okulu bırakmak zorunda kalmıştım. Lise, üniversiteye gidemedim, sosyal çevreden uzak oldum. Yalnızlık benimle birlikteydi her zaman, belki aranızda beni anlayan birileri çıkacaktır. Bazen yalnızlık iyi gelir, bazen ise zamansız bir boşluğun içinde hissedersin kendini, bir boşluktaymış gibi hissedersin ne yapacağını bilmeden öylece durup bakarsın.
Çoğu insan bu konulara girişirken, merak salarken genelde başarısız olurlar. Bunların gerçek sebebini ise size asla söylemezler. Neden söylesinler ki? Siz kafada bitirdiyseniz zaten hiçbir zaman başaramayacaktınız. 2022 senesi rezalet bir yıldı, her şeyin bittiği anlar, tüm duygularımın tekrar parçalandığı o andı. Sevginin ve empatiden uzak o kadar insanın tek niyeti yılbaşı vakti o malum işlerini halletmekti. Şu genç yeni nesilin maalesef tek sıkıntısı bu, şevk şevk ve şevk! Hep arzularının kölesi oluyorlar. Bunun yaparken de büyük resmi görmeyip sadece düz düşündükleri için hep kaybediyorlar.
Bende kaybettim, defalarca, defalarca... ama asla pes etmedim! siz de etmeyin...
Ancak ne yaparsan yapın insanları memnun edemiyorsunuz, bizim milletimiz çünkü hep daha fazlasını isteyen insanlar, hiçbir zaman bitmek bilmeyen bir arzu, bir istek hep olacak. Önüme baktığım zaman sadece şu bilgisayar başında geçen zamanıma üzülüyorum. Bazen keşke yıllarca emek verdiğim şeyle uğraşacağıma, bunların hiçbiriyle uğraşmayıp normal bir hayat geçirseydim diyorum. En azından bu kadar zamanım gitmezdi. Bende isterdim normal bir okula gidip düzgünce büyümeyi, bende isterdim güzel bir ilişkim olsun ve sonuna kadar sürsün, evleneyim güzel bir çocuğum olsun.
İşte o an şunu fark ediyorsun, HER ŞEY BU KADAR BASİT DEĞİLMİŞ!
Zamanı geriye alamazsın, uğraştığın tüm her şey boşa gidecek belki, tüm emekler çöpe gidecek. Pes et veya etme bu zamanı değişmeyecek, sonuçta her şey olup ve bitti. Hiç bir şeyi geri alamayacaksın. Günahlarını, hatalarını, pişmanlıklarını, sözlerini, hiç bir şeyi geri alamayacaksın.
Bu forumda eskiden bir buna benzer bir yazım vardı, orada çok farklı şey anlatıyordum. Aynı hissediyorum, uzun bir yazı elimde kalem ve kağıt. Dönüp dolaşıp her şeyin başladığı yere geri dönüyorsun. Yıllarca düzgün bir çocukluk geçirmemiş bir insanım, aile desen yok. Yaklaştığım tüm taşlar döküldü gitti. İnsanlara ne yaparsan yap yaranamıyorsun.
Kalbi olmayan birisiyim, hep öyleydim beni bu hale insanlar getirdi. Umarım sizi de bu duruma kimse getirmez. Eskiden seven, hoşlanan, aşık olan birisiydim. Aşık olduğum kişi için aklına gelebilecek her şeyi yapabilecek biriydim. Şimdi baktığım zaman çok şeyin değiştiğini görüyorum. Tüm o yaşananlar, tüm her şey bir tecrübeden ibaretti benim için. İnsanı tek değiştiren şey, karı kız, alkol, arkadaş çevresi değildir, ZAMANDIR!
Zaman insanın düşüncesini, karakterini, yapısını, hatta tüm hayat düzenini değiştirebilir. Beni ve sizi değiştirdiği gibi, bundan 10 sene önce ki halime baktığım zaman gerçekten çok değişmişim diyorum. Her geçen gün yeni bir bilgi, her geçen gün yeni bir hayat yaşıyorsunuz. Ama ben bunun değerini hiç bilemedim. Hatalar bir ayna gibidir hep sizi yansıtır. Artık aynaya bakamaz oldum ve kendimden utanır oldum. Pişmanlıklar, o kadar yapılan hatalar, suçlar, bana yapılan ihanetler, aldatmalar, şerefsizlikler, hainlikler bitmek bilmeyen o depresyon günleri hep aynaya baktığım zaman yüzüme çarpıyordu.
Yıllar geçti, ama tek bir şey değişmedi. Benim bu işe olan inancım, benim başarabileceğim konusunda gerçekten inancımdı. Artık bu inancı bile kaybettim. Her şeyi kaybetmiş hissettim. Sanki tüm parçalar başkalarını tamamlarken, bende olan parçalar beni dağıtıyordu, tüm her şey dağılıp gitmişti. Kendimi bir boşlukta buldum. Ne yaparsam yapayım çözüm yolunu bulamaz hale geldim.
Yaptığım onca şey sadece başarılı olmak içindi, kendime şunu demek istiyordum. Bak! artık başardım artık bunu yapabiliyorum. Artık anlayabiliyorum demek istiyordum. Ancak hayat bana bu imkanı düzgün bir şekilde sağlamadı. Hep ileri gideceğime, ters yöne doğru ilerliyordum. Başarılı olmak için elimden geleni yapsam bile yetmiyordu.
Bazı hayatlar farklıdır, onlar bilmez bizim ne yaşadığımızı, onlar bilmez bizim neler çektiğimizi, onlar bilmez neler için uğraştığımızı maalesef ki o insanlar bunu asla anlamayacaklar.
2021 yıl başı zamanı aynı hisse kapılmıştım, şuan ise aynı hisdi, ne değişebilirdi, ne de unutulabilirdi. Bazı gerçekler ne kadar üzücü/kırıcı bile olsa bunu bilmem gerekiyordu ama artık KIRILACAK BİR KALP KALMADI.
KARANLIĞA GÖMÜLMÜŞTÜM, NE ÇIKABİLİRDİM, NE DE ESKİ ZAMANIMA DÖNEBİLİRDİM.
Now all I see is darkness
Created by porferious
Son düzenleme:
