ilk lole başladığım gün geldi şimdi aklıma, Vi'yi beğenmiştim ve oyuna girmiştim hangi laneye gitsem beni kovarlardı üzülüp çıkmıştım sonra birazcık ar ge yapıp geri döndüm. araştırması bile keyifliydi şimdi hiç bir şeye tahammülüm yok.
yaklaşık 23 24 yaşlarında meydana gelen ben ne yapıyorum olm burda dedirten bir travma dır kendisi geceleri uyutmaz geleceği düşünüp durursunuz zor bir durum herkes çözümü kendi içinde bulup bu durumda öyle kurtulmalı
büyümek elbette. Şöyleki büyüdükçe hayata karşı tecrübe kazanırız nasıl daha başarılı nasıl daha iyi kazanırız diye ancak bunu öğrendikçe küçükken oynadığımız oyunu komple bitirmiş olduğumuzu fark ederiz. Ve artık tecrübe denen şeyi edinmişizdir. Artık savaş sahasında olmayan bir komutanız asker değil.