AZALTIYORUM STRESTİ
Uzman Üye
1-2 yıldır çene ameliyatı riskiyle yaşıyordum ki çok riskli bir şeydir çene iki taraftan kesilir kırılır ve yerine oturtulur. 6 ay pipetle beslenmek zorunda kalırsın. O sırada çenen ve kasların erir. Fizik tedavi dayarlar sana 
... 3 yıldır hayatta tek sevdiğim kadının bugün yakın bir arkadaşımla flört olduğunu öğrendim Dost kazığı yedim kendimi insanlardan soyutladım ,özgüvenim bitti içimdeki nefretle ayakta durabildim ekonomik sıkıntı çektim beni mutlu edecek şeylere değil de sağlığıma harcama yapabildim sadece ama asla pes etmemiştim kendimi yiyip yiyip bitirdim artık üstümde büyü olduğunu bile düşünmeye başladım. Geçen aylarda yakın bir arkadaşımı Covid den kaybettim tüm arkadaş gruplarım dağıldı iyice her şeyi dalgaya vuran bir herif oldum. Dedem kemik kanseri ona da üzülüyorum insanın çocukluğu gidiyor ama alıştım kaybetsem de yoluma bakmaktan başka çarem yok. Haklı taraf olsam da her zaman sustum her zaman sevdiğim insanların iyiliğini istedim.Bunların hepsi 3 sene içinde olan şeyler. Kendimle başbaşayım ama kendime vakti ayıramıyorum stresten aklıma gelen şey anında uçup gidiyor ama normalde hiçbir şeyi unutmam hafızam çok geniştir. Spor yapıyorum kendime çok yükleniyorum bir şeye benzeyebilmek için ama yerimde sayıyorum. Herkesin beni ucube sandığına inanıyorum.Artık kötü bir durum olunca üzülemiyorum bile. Çoğu insanda olmayan yeteneklere sahibim ama bunlar da elimde patlıyor hiçbir şekilde gün yüzüne çıkartamıyorum bunları. Çevremdeki insanların benden beklentileri yüksek ama ben bir arpa boyu yol katedemiyorum. Çevremdeki insanlara oturup anlatmam böyle şeyler, bana karşı davranışları değişir bi anda daha iyimser falan olurlar diye korkuyorum hiçbir zaman başarı yakalamadan özel olmak istemedim. Babam olmadığı için küçükken para yardımı yapmak istemişlerdi onu da annemle reddetmiştik tıpkı bu şekilde. Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim biraz rahatladım sanırım.
... 3 yıldır hayatta tek sevdiğim kadının bugün yakın bir arkadaşımla flört olduğunu öğrendim Dost kazığı yedim kendimi insanlardan soyutladım ,özgüvenim bitti içimdeki nefretle ayakta durabildim ekonomik sıkıntı çektim beni mutlu edecek şeylere değil de sağlığıma harcama yapabildim sadece ama asla pes etmemiştim kendimi yiyip yiyip bitirdim artık üstümde büyü olduğunu bile düşünmeye başladım. Geçen aylarda yakın bir arkadaşımı Covid den kaybettim tüm arkadaş gruplarım dağıldı iyice her şeyi dalgaya vuran bir herif oldum. Dedem kemik kanseri ona da üzülüyorum insanın çocukluğu gidiyor ama alıştım kaybetsem de yoluma bakmaktan başka çarem yok. Haklı taraf olsam da her zaman sustum her zaman sevdiğim insanların iyiliğini istedim.Bunların hepsi 3 sene içinde olan şeyler. Kendimle başbaşayım ama kendime vakti ayıramıyorum stresten aklıma gelen şey anında uçup gidiyor ama normalde hiçbir şeyi unutmam hafızam çok geniştir. Spor yapıyorum kendime çok yükleniyorum bir şeye benzeyebilmek için ama yerimde sayıyorum. Herkesin beni ucube sandığına inanıyorum.Artık kötü bir durum olunca üzülemiyorum bile. Çoğu insanda olmayan yeteneklere sahibim ama bunlar da elimde patlıyor hiçbir şekilde gün yüzüne çıkartamıyorum bunları. Çevremdeki insanların benden beklentileri yüksek ama ben bir arpa boyu yol katedemiyorum. Çevremdeki insanlara oturup anlatmam böyle şeyler, bana karşı davranışları değişir bi anda daha iyimser falan olurlar diye korkuyorum hiçbir zaman başarı yakalamadan özel olmak istemedim. Babam olmadığı için küçükken para yardımı yapmak istemişlerdi onu da annemle reddetmiştik tıpkı bu şekilde. Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim biraz rahatladım sanırım.
