hayat buysa ben afk
Ultra Üye
Pazartesiden cumaya günde 8 saat çalışmak normal olarak kabul edilir, ancak iş bir dizi soruna yol açabilir iş stresi veya tükenmişlik gibi Eğer işimizi sevmiyorsak ya da çok fazla talep edersek. Aşırı durumlarda, bazı kişiler işe giderken çok yüksek endişe duyguları yaşayabilir, ayrıca yalnızca görevlerini doğru şekilde yerine getirmelerini engelleyen yoğun bir korku hissedebilir, aynı zamanda işyerine gelme gerçeği abartılı olabilir rahatsızlık. Bu korkuya ergofobi denir..
Ergophobes, yaşamları için ciddi sorunlara yol açabilecek kalıcı bir çalışma korkusu hisseder. Tabii ki, iş asgari varlıkları temin etmek için bir gerekliliktir ve bundan kaçınmak, diğer sonuçların yanı sıra ekonomik problemler doğurabilir. Ergofobili kişi işe gitme gibi korkmuş durumlardan kaçınmaya çalışacak olsa da, bazı durumlarda son teslim tarihlerini karşılamak veya sunum yapmakta zorluk çekebilir..
Tam anlamıyla beni yansıtıyor. Küçükken bazı çalıştığım işlerde yaşadığım travmalar vs bende bu korkuyu çok körükledi, Mesela beni bir yere alıyorlar lakin benden beklentileri yüksek hissi alıyorum yapamazsam ya başaramazsan ya yanlış yaparsam diye kendi kendimi yiyorum resmen. Psikolojik destek malesef alamam istesem de alamam pek imkanım yok Alırsam da adım Aile de veya çevre de deliye çıkar çıksa da önemli değil lakin bunu kendim yenmek istiyorum hangi işe girecek olsam sürekli olumsuz şeyler düşünüyorum. Bunu yenmenin yolu ne olursa olsun bir işte çalışmak mıdır? Korkularımın üstüne gitmek midir? Sabah erken kalkacağım için bile rahatça günümü geçiremiyorum. Sabah iş yatmam lazım gibi kendimi zorluyorum sonra niye zorluyorsun neden strese giriyorsun varsa var bir şekilde sabah kalkarsın diyorum kendi kendime bunu da sürekli yaşıyorum. Baya bir çıkmazdayım gibi duruyor Pazartesi yeni bir işe gireceğim., Hiç yapmadığım bir iş Fabrika. Epey kaygılıyım birde akraba var orda uzaktan onun sayesinde girdim ona da rezil olurum diye çok düşünüyorum düşünüyorum düşünüyorum anlayacağınız. Aileme söylediğim de komik tepkiler aldım birisi Bilgisayarı bırakmak zor geliyor ondan çalışmak istemiyorsun diyor, Birisi Çalışmak istemiyorsun kabullendin mi diyor... ben onlara diyorum böyle böyle sorunum var sorunumu buldum diyorum onlar beni daha da yaralıyor o yüzden iyice içime atıyorum artık her şeyi. Kimseye bir şey anlatmıyorum işe de gideceğim çalışacağım elimden geleni yapacağım başarılı da olsam başarısız da olsam dünyanın sonu değil. Buraya kadar okuduysanız teşekkürler. içimi bir nebze olsa da dökmek iyi geldi...
Ergophobes, yaşamları için ciddi sorunlara yol açabilecek kalıcı bir çalışma korkusu hisseder. Tabii ki, iş asgari varlıkları temin etmek için bir gerekliliktir ve bundan kaçınmak, diğer sonuçların yanı sıra ekonomik problemler doğurabilir. Ergofobili kişi işe gitme gibi korkmuş durumlardan kaçınmaya çalışacak olsa da, bazı durumlarda son teslim tarihlerini karşılamak veya sunum yapmakta zorluk çekebilir..
Tam anlamıyla beni yansıtıyor. Küçükken bazı çalıştığım işlerde yaşadığım travmalar vs bende bu korkuyu çok körükledi, Mesela beni bir yere alıyorlar lakin benden beklentileri yüksek hissi alıyorum yapamazsam ya başaramazsan ya yanlış yaparsam diye kendi kendimi yiyorum resmen. Psikolojik destek malesef alamam istesem de alamam pek imkanım yok Alırsam da adım Aile de veya çevre de deliye çıkar çıksa da önemli değil lakin bunu kendim yenmek istiyorum hangi işe girecek olsam sürekli olumsuz şeyler düşünüyorum. Bunu yenmenin yolu ne olursa olsun bir işte çalışmak mıdır? Korkularımın üstüne gitmek midir? Sabah erken kalkacağım için bile rahatça günümü geçiremiyorum. Sabah iş yatmam lazım gibi kendimi zorluyorum sonra niye zorluyorsun neden strese giriyorsun varsa var bir şekilde sabah kalkarsın diyorum kendi kendime bunu da sürekli yaşıyorum. Baya bir çıkmazdayım gibi duruyor Pazartesi yeni bir işe gireceğim., Hiç yapmadığım bir iş Fabrika. Epey kaygılıyım birde akraba var orda uzaktan onun sayesinde girdim ona da rezil olurum diye çok düşünüyorum düşünüyorum düşünüyorum anlayacağınız. Aileme söylediğim de komik tepkiler aldım birisi Bilgisayarı bırakmak zor geliyor ondan çalışmak istemiyorsun diyor, Birisi Çalışmak istemiyorsun kabullendin mi diyor... ben onlara diyorum böyle böyle sorunum var sorunumu buldum diyorum onlar beni daha da yaralıyor o yüzden iyice içime atıyorum artık her şeyi. Kimseye bir şey anlatmıyorum işe de gideceğim çalışacağım elimden geleni yapacağım başarılı da olsam başarısız da olsam dünyanın sonu değil. Buraya kadar okuduysanız teşekkürler. içimi bir nebze olsa da dökmek iyi geldi...