Olumsuz duygular kafamdan uzaklaşmıyor, fikirlerinize ihtiyacım var

Arkadaşlar ben üniversite 4. sınıf öğrencisiyim. Boş zamanlarımın tümünü oyun oynayarak geçiriyorum. Bunun sebebi oyundan gelecek idare eden bir miktar para.

Bu parayı kazanmasam ay sonunda yurttan atılacağım için artık bir iş gibi bakıyorum ve gerçekten oyundan zevk almak eğlenmek vs. benim için çoktan gitmiş bitmiş bir duygu. Belki normal bir işe girersem bunu atlatırım diye düşünürek iş bakındım bir kaç yeri denedim hatta. Kurumsal yerler dışında normal bir ücret veren bir yer yok. Herkes birbirini gondikleme peşinde ve hakkımızı veren yok. Ülkemizin gündemi her allahın günü asgari ücret iken, toplamda çarşısına hakim olduğum 3 şehirin işletmelerinin büyük çoğunluğu asgari ücret bile vermiyorlar.

İlk yaşadığım şehirde bunu yetkili mercilere bildirdim ilgilenilmesini istedim. Düzeleceğini düşünürken ilk yaşadığım şehirde hiçbir işletme bana bir daha iş vermedi. Çok komik bir durum değil mi? Kanuna aykırı bir durumu ihbar ediyoruz ve ödüllendirilmek gibi bir istemim zaten yok ama bari benim ismimi onlara vermek yerine işinizi yapsaydınız sevgili vergimin ekmek parasıcıları. Her neyse gelelim şuanda üniversite öğrencisi olduğum şehire, burası zaten genel anlamda insanların birbirlerini gondiklemesinin normal olduğu bir yer ve doğal olarakta öğrenci bir iş için başvurduğunda zaten paraya ihtiyacı olduğu belli olduğu için yok paraya saatlerce insanları çalıştırıyorlar. Zaten sırf bu yüzden en azından hem oyun oynarım hemde daha fazla para kazanırım diyerek oyundan para kazanmaya uğraştım bugüne kadar. İlk zamanlar her ne kadar mutlu etsede oyunculardan gereksiz binlerce küfürler yesemde gayet iyiydim çünkü oyunumu oynuyor ve zevk alıyordum.

Ama artık bu duygular içimde kalmadı ve herşeyi bıraktım gerçekten okulun sonuna gelmişken herşey bana anlamsız ve saçma geliyor. Ne için çabalıyorum bir anlam bulamıyorum. Diyelim okulum bitti yine nefret ettiğim bu sisteme hizmet etmek için tekrar gecemi gündüzüme mi katacağım bana etkisi ne olacak veya beni nasıl mutlu edecek? Sizden tavsiye almak istiyorum belki bu duyguları veya benzerlerini yaşayıp bi çözüme ulaşmış hayata devam edebilmek için kendisini gazlamış bi dostumuz abimiz çıkar ben ve bize tavsiyeler verir.

mucocakir' Alıntı:

Arkadaşlar ben üniversite 4. sınıf öğrencisiyim. Boş zamanlarımın tümünü oyun oynayarak geçiriyorum. Bunun sebebi oyundan gelecek idare eden bir miktar para.

Bu parayı kazanmasam ay sonunda yurttan atılacağım için artık bir iş gibi bakıyorum ve gerçekten oyundan zevk almak eğlenmek vs. benim için çoktan gitmiş bitmiş bir duygu. Belki normal bir işe girersem bunu atlatırım diye düşünürek iş bakındım bir kaç yeri denedim hatta. Kurumsal yerler dışında normal bir ücret veren bir yer yok. Herkes birbirini gondikleme peşinde ve hakkımızı veren yok. Ülkemizin gündemi her allahın günü asgari ücret iken, toplamda çarşısına hakim olduğum 3 şehirin işletmelerinin büyük çoğunluğu asgari ücret bile vermiyorlar.

İlk yaşadığım şehirde bunu yetkili mercilere bildirdim ilgilenilmesini istedim. Düzeleceğini düşünürken ilk yaşadığım şehirde hiçbir işletme bana bir daha iş vermedi. Çok komik bir durum değil mi? Kanuna aykırı bir durumu ihbar ediyoruz ve ödüllendirilmek gibi bir istemim zaten yok ama bari benim ismimi onlara vermek yerine işinizi yapsaydınız sevgili vergimin ekmek parasıcıları. Her neyse gelelim şuanda üniversite öğrencisi olduğum şehire, burası zaten genel anlamda insanların birbirlerini gondiklemesinin normal olduğu bir yer ve doğal olarakta öğrenci bir iş için başvurduğunda zaten paraya ihtiyacı olduğu belli olduğu için yok paraya saatlerce insanları çalıştırıyorlar. Zaten sırf bu yüzden en azından hem oyun oynarım hemde daha fazla para kazanırım diyerek oyundan para kazanmaya uğraştım bugüne kadar. İlk zamanlar her ne kadar mutlu etsede oyunculardan gereksiz binlerce küfürler yesemde gayet iyiydim çünkü oyunumu oynuyor ve zevk alıyordum.

Ama artık bu duygular içimde kalmadı ve herşeyi bıraktım gerçekten okulun sonuna gelmişken herşey bana anlamsız ve saçma geliyor. Ne için çabalıyorum bir anlam bulamıyorum. Diyelim okulum bitti yine nefret ettiğim bu sisteme hizmet etmek için tekrar gecemi gündüzüme mi katacağım bana etkisi ne olacak veya beni nasıl mutlu edecek? Sizden tavsiye almak istiyorum belki bu duyguları veya benzerlerini yaşayıp bi çözüme ulaşmış hayata devam edebilmek için kendisini gazlamış bi dostumuz abimiz çıkar ben ve bize tavsiyeler verir.

Genişletmek için tıklayın ...

Seni çok iyi anlıyorum hocam. Mevcut ekonomi ve hükümet iyiye gitmedikçe de hiçbir şeyin düzeleceğini sanmıyorum. Biz kuşak olarak bok gibi zamana denk geldik, şansımız yokmuş.

CatsAndDogs12' Alıntı:

Seni çok iyi anlıyorum hocam. Mevcut ekonomi ve hükümet iyiye gitmedikçe de hiçbir şeyin düzeleceğini sanmıyorum. Biz kuşak olarak bok gibi zamana denk geldik, şansımız yokmuş.

Genişletmek için tıklayın ...

Bence muhakkak bir çözüm var. Şansımız yokmuş diyerek çekilmek istemiyorum bir çözüm arıyorum açıkçası. Bilmiyorum belki bir çözüm bile yoktur kendimi kandırıyorumdur. Bu duyguya sadece benim sahip olmadığımı biliyorum. Bunu atlatan insanlar kesinlikle vardır. Umarım bu gönderiyi görürler ve fikirlerini bizimle paylaşırlar.

mucocakir' Alıntı:

Bence muhakkak bir çözüm var. Şansımız yokmuş diyerek çekilmek istemiyorum bir çözüm arıyorum açıkçası. Bilmiyorum belki bir çözüm bile yoktur kendimi kandırıyorumdur. Bu duyguya sadece benim sahip olmadığımı biliyorum. Bunu atlatan insanlar kesinlikle vardır. Umarım bu gönderiyi görürler ve fikirlerini bizimle paylaşırlar.

Genişletmek için tıklayın ...

Maalesef yapabileceğimiz pek bir şey yok. Çünkü her şey bir kişinin elinde toplanmış tek yapmamız gereken beklemek olacak, ondan da bir ümit çıkmazsa senin için tavsiyem ülkeden bir şekilde çık.
Ben üniversiteye gidince bir şey olmayacağını bildiğim için gitmedim, evden çalışıyorum ve yaklaşık olarak aylık asgari ücretin üstünü veya tam olarak asgari ücret alıyorum.

Biraz araştırdıktan sonra ülkeden çıkabileceğim en uygun ülkeyi seçtim, onun için önlisans yapmam gerektiğini öğrendim ve sırf kendi vatanımdan gitmek için bu yıl üniversiteye başlayacağım

RunHeavenTR' Alıntı:

Maalesef yapabileceğimiz pek bir şey yok. Çünkü her şey bir kişinin elinde toplanmış tek yapmamız gereken beklemek olacak, ondan da bir ümit çıkmazsa senin için tavsiyem ülkeden bir şekilde çık.
Ben üniversiteye gidince bir şey olmayacağını bildiğim için gitmedim, evden çalışıyorum ve yaklaşık olarak aylık asgari ücretin üstünü veya tam olarak asgari ücret alıyorum.

Biraz araştırdıktan sonra ülkeden çıkabileceğim en uygun ülkeyi seçtim ve onun için önlisans yapmam gerektiğini öğrendim ve sırf kendi vatanımdan gitmek için bu yıl üniversiteye başlayacağım

Genişletmek için tıklayın ...

Çok klişe olacak ama bu ülkeyi seviyorum ve gitmek gerçekten istemiyorum. Ailesine bağlı biriyim her dönem sonunu iple çektim bugüne kadar ailemin yanına gidebileceğim diye. Bu arada evden çalışarak sigortanı yatırabiliyor musun? Sigortanı yatırabiliyorsan eğer gerçekten güzel. Umarım üniversiteyi hallettikten sonra iyi bir hayat yaşarsın. Benim tavsiyem üniversiteye gitmeden önce kendine güzel bir birikim yap çünkü saçma sapan fiyatlar ve harcamalar ayrıca yabancı olduğunu anlayan esnaflar gondiklemek için sırada bekliyorlar.

Şu anda bu ekonomide anadan babadan zengin olmadıkça ya da aşırı güzel bir işin olmadığı sürece düzgün bir mutluluk geçiremezsin.
Oyunlar/filmler bir süre sonra sıkıyor, artık çocukta değiliz, oyunlar birbirlerini tekrar ediyorlar.
Her şeye rağmen, birkaç arkadaşın, ailen varsa bunların değerini bilerek yaşa, onlarla gezip eğlen, para konusuna gelirsek düğün salonlarında ki garsonluğu öneriririm, yevmiyesi 100-150 tl arası ve bahşişle gelen parayla günlük 200 tl oluyor, ben geçen yaz işe başlamadan önce yapmıştım garsonluğu günlük 150-230 tl arası para kazanıyorduk ki asgari ücret o zaman 90-100 tl civarı bir şeydi. Şu an arkadaşlarımdan öğrendiğim kadarıyla 150 tl yevmiye 40-50 tl bahşiş olmuş. çift mesai(17 saat) yaparsan 250 tl nin üstüne çıkıyor.

her yerde aynı değildir ama benzerdir, düğün salonunda garsonluk ya da garson ekiplerine katılabilirsin.

Metin55655' Alıntı:

Şu anda bu ekonomide anadan babadan zengin olmadıkça ya da aşırı güzel bir işin olmadığı sürece düzgün bir mutluluk geçiremezsin.
Oyunlar/filmler bir süre sonra sıkıyor, artık çocukta değiliz, oyunlar birbirlerini tekrar ediyorlar.
Her şeye rağmen, birkaç arkadaşın, ailen varsa bunların değerini bilerek yaşa, onlarla gezip eğlen, para konusuna gelirsek düğün salonlarında ki garsonluğu öneriririm, yevmiyesi 100-150 tl arası ve bahşişle gelen parayla günlük 200 tl oluyor, ben geçen yaz işe başlamadan önce yapmıştım garsonluğu günlük 150-230 tl arası para kazanıyorduk ki asgari ücret o zaman 90-100 tl civarı bir şeydi. Şu an arkadaşlarımdan öğrendiğim kadarıyla 150 tl yevmiye 40-50 tl bahşiş olmuş. çift mesai(17 saat) yaparsan 250 tl nin üstüne çıkıyor.

her yerde aynı değildir ama benzerdir, düğün salonunda garsonluk ya da garson ekiplerine katılabilirsin.

Genişletmek için tıklayın ...

Tavsiyelerin için teşekkür ederim fakat benim derdim şuan para değil ciddi anlamda tek derdim ruh sağlığım.

Biraz pragmatist yaklaşarak zorlu dönemlerimi atlattım, alışkanlıklarımdan uzaklaşıp farklı şeyler denedim ve çoğu şey normale döndü.

mucocakir' Alıntı:

Tavsiyelerin için teşekkür ederim fakat benim derdim şuan para değil ciddi anlamda tek derdim ruh sağlığım.

Genişletmek için tıklayın ...

Arkadaşlarınla farklı aktiviteler yapmaya başla, biraz dışarda gez, kafanı dağıtacak arkadaş ortamlarına gir ya da kendine belli bir düzen kur, spora başlamak gibi.

Şöyle bir sorunun da olabilir, bu yıl üniversiten bitiyor, üniversiteyi ne kadar dolu geçirdin bilmiyorum ama ilerde ne yapıcam diye düşünüyor olabilirsin, fakat bittikten sonra eğer iş bulabilirsen ya da askerliği aradan çıkarırsan moralin yavaş yavaş yerine gelebilir. Bence senin sıkıntın "belirsizlik" olabilir.

yazdıkların benim hayatıma çok benziyor tek çözüm ülkeyi terk edip bir daha asla dönmemek elimde büyük bir bütçe var yemiyorum içmiyorum sürekli biriktirmeye devam ediyorum sanırım tek çıkış yolu bu

mucocakir' Alıntı:

Çok klişe olacak ama bu ülkeyi seviyorum ve gitmek gerçekten istemiyorum. Ailesine bağlı biriyim her dönem sonunu iple çektim bugüne kadar ailemin yanına gidebileceğim diye. Bu arada evden çalışarak sigortanı yatırabiliyor musun? Sigortanı yatırabiliyorsan eğer gerçekten güzel. Umarım üniversiteyi hallettikten sonra iyi bir hayat yaşarsın. Benim tavsiyem üniversiteye gitmeden önce kendine güzel bir birikim yap çünkü saçma sapan fiyatlar ve harcamalar ayrıca yabancı olduğunu anlayan esnaflar gondiklemek için sırada bekliyorlar.

Genişletmek için tıklayın ...

Ülkenin nesini seviyorsun? Tarihini mi?
Bence sevecek bir yanı fazla kalmadı, evet ülkemiz mükemmel ama malum kişiden olanlara.
Ben bu şartlarda yaşamak ve hayatımı böyle devam ettirmek istemiyorum.

öncelikle unutmayın burası cennet olsaydı buraya gönderilmezdik. Böyle şeyler hep olur ama hep kötü yandan bakarsan her şey sana daha kötü gelir, iyi yönden bakarsan azcıkta olsa bir şeyler düzelirmiş hissine kapılırsın. Önemli olan piskolojini iyi tutman yoksa her şey daha kötüye gider ve çaresiz kalırsın. Kimse kimseye hayrına iş vermez ama çabalamak gerekir. Tabi burası Türkiye ve bu bazı şahıslar olduğu sürece düzelemeyeceğiz. Kısacası piskolojini iyi tutmaya çalış ve çaresizmiş gibi hissetme illaki bir şey olur, olmazsa zaten ö*müşsündür.

aslında biraz oyunlardan uzaklaşsan iyi gelebilir

ne olacak bu ülkenin hali inan bizde bilmiyoruz hocam, sürekli aynı şeyleri yaptığın için monotonlaşmıştır ondan böyle hissediyorsundur dicem de ülkenin durumu da ortada yeni bir şeyler yapmak için bile para gerekiyor

Herkese kıymetli tavsiyelerinden dolayı teşekkür ederim. Bazı arkadaşlar bu duygularımı sürekli oyun oynamama bağlamış haklılık payları var ama tam olarak değil. Bazı arkadaşlar ülkenin durumu ile alakalı olduğunu söylemiş bu arkadaşlarında haklılık payları var ama durum tam olarak bundan ibarette değil. Durum başlı başına ruhsal bi boşluk içerisinde olmam. Zaman zaman herkesin başına geldiğini biliyorum bu durumun çünkü forumlarda bu başlığı açan ilk insan ben değilim sonuncusuda olmayacağım. Ama herkesin bi şekilde hayatına devam ettiğini bunu atlattığını düşünüyorum çünkü çözülmeyen bir sorun olsaydı çoğu kişi şuan aramızda olmazdı. Ülkemizin mükemmel olmadığının bende farkındayım. Belki tarihi eserlerimiz tarihi müzelerimiz falan var ama hangimiz kaçını gördük bugüne kadar zaten. Benim ülkeyi sevmemin sebebi ülkenin içindeki hazineler değil, benim içimdeki hazineler bunlar ailem evim yatağım. Memleketimde evimin karşısındaki akan dere köyümde bahçem sobada yaptığımız patates duşa girince 5 dakika suyun ısınmasını beklemek küçük kuzenlerim veya yiğenlerimle oyun oynamak bunların dışında çocukluğumun geçtiği yerlerde oturup kendi çocuğumu orada hayal edip onunla oyun oynamak. Bu ülkenin benim için anlamı yukarıda belirttiğim sebeplerdir yani anılarımdır. Biraz boş bir kişiliğim kendimi yeterince geliştirmedim. Hayatı dolu dolu yaşamadım. Arkadaş edinmek konusunda belli bir yaşa kadar kendimi iyi zannederdim fakat o olgunluğa eriştiğimde çok arkadaşın iyi arkadaş edinmek olmadığını anladım. Şuanda hali hazırda arkadaşım diyebileceğim bir insan var onunda kendi kaygıları var. Bunu diğer insanların kötü olmasınada bağlamıyorum bu arada. Ben iyi bir arkadaş olmadığım için iyi bir arkadaşım yok. İnsanların normal karşılamadığı yerlerde küfür ederim saçma sapan cümleler kurup boş boş konuşurum. Dolayısıyla rahatsız olurlar ve istemezler beni ki bu en doğal hakları, benimle arkadaşlık kurmak zorunda değil kimse. Bende kendimi kısıtlayarak insanlarla arkadaşlık kurmak yerine kendimi kısıtlamadan olduğum gibi olarak bir arkadaş edindim ve gayet mutluyum. Arkadaşlarınla iyi vakit geçir diye tavsiye verenler olduğu için bunları açıkladım. Yani kendi başıma bir film izlerken bile katıla katıla gülebilir ağlayabilirim. Avm ye gidip kıyafetler dener ve eğer alacaksam alırım. Gider bi kafede mutlu mesut çayımı içer komik bi video açar izlerim. Parkta oturur çekirdek çitlerim. Bazen akşamdan yürüyüşe çıkarım. Bunları söylüyorum çünkü bunları %99 tek başıma yaparım ve yanımda birisini aramam çünkü zaten mutluyumdur bunları yaparken. Konudan çok saptığımın farkındayım fakat konuya şimdi geri dönüyorum. Eskiden bunları yaparken gayet zevk alıyordum, oyun oynarken zevk alıyordum, film izlerken zevk alıyordum vs. ama şimdi hiçbirinin bir tadı tuzu kalmadı yemin ederim. Bana şu yaşama hevesini geri verdirecek bir şey lazım bu arada uyu*turucu tarzı şeyler kullanmam si*ara dışında bir alışkanlığım yok zaten olmaz da. Yine de en içten duygularımla teşekkür ediyorum fikirleriniz için.

@zze Draken I don't understand exactly what should I get?

hiçbirşeyi kafana takma daima pozitif şeyler düşün,pozitif videolar izle namaz kıl,namaz insanı doğru yola iter

SnnDmry' Alıntı:

hiçbirşeyi kafana takma daima pozitif şeyler düşün,pozitif videolar izle namaz kıl,namaz insanı doğru yola iter

Genişletmek için tıklayın ...

Bir inanış içerisinde değilim bu yüzden namaz kılmıyorum. Fakat pozitif düşüncenin oluşması için bir tavsiye alabilirim.

Hissettiğin şeyleri gerçekten çok iyi anlıyorum emin ol ben sen ve bizim gibi olan herksin aklında hergün aynı şeyler dönüyor ekonomik sorunlar, insanların vahşiliği, yalnızlık, gelecek kaygısı herşey var aklımızda inşallah hepsi geçer gider kötü düşünerek bir yere varamayız sonuçta değil mi ne olursa olsun umudunu kaybetme dostum iyimser ol daima kimsenin de seni üzmesine izin verme

Salla gitsin fazla düşünme

Çok teşekkür ederim, elimden geldiğince herşeye iyi tarafından bakmaya çalışacağım. Umarım faydası dokunur.