Aslına bakarsanız dünden bugüne içim biraz daha rahat ve daha mutluyum. İnsan her ne olursa olsun içinde biriktirdikleri ile sadece ve sadece kendine zarar verir. Dün buraya bu gönderiyi attıktan sonra verilen cevaplar tavsiyeler her ne kadar beni anlık olarak etkilemesede boş kaldığım zamanlarda düşünme fırsatı buldum ve derin derin düşündüm. Düşündükçe rahatladığımı farkettim. Aslında beni rahatlatan şey insanlarla bir şeyleri paylaşabilmek duygu alışverişi yapmak, içimde biriktirdiklerimi bir şekilde dışarıya yansıtmakmış. Hepimiz karnımız dolu dolu iken uzun bir çiş seansının ne kadar rahatlattığını biliriz.
Dün buna benzer bir rahatlama yaşadım diyebilirim. Buradan çıkardığım ders, sorunlarımızı konuşarak çözmeye çalışmalı çözemiyorsak bile en azından konuşarak kendi içimizde dert etmemeliyiz. Konuşmak bir çok şeyin ilacı her ne kadar bazen boş olsada. Bazı şeyleri değiştirmeye gücümüz yetemeyebiliyor hatta çoğu şeyleri diyelim buna ama ne olursa olsun pes etmemizi gerektirecek bi durum yok. Bazen geçmiş dönemlerde benim yaşlarımda bir insan olarak hayal ediyorum kendimi. Sizede tavsiye ederim gerçekten çok eğlenceli.
Sabah eşinle beraber kalkıp kahvaltı vs. sonra gidip tarla bağ bahçe pazarda alınacak bir şeyler varsa gidip alıyosun geliyosun. Mutlu mesut eve dönüyosun ertesi gün aynı şeyleri yapmak için kafanı yastığa koyuyosun. Ertesi gün Lordun canı daha fazla toprak çektiği için seferberlik ilan ediyo sen tarlaya gidicem diye hayal kurarken bi bakıyosun elinde kılıç kalkan. Sonra gidiyosun hiç bilmediğin topraklara kafana bi kılıç darbesi hayat bitiyo. Şimdi o dönemlerde bunlar üzerine sosyolojik bir sürü tespit araştırma vs. tabiki var. Ben kendimi kafasına kılıç darbesi gelecek kişi yerine koyuyorum. Sonra bugüne geri geliyorum eh fena bi hayatım yokmuş diyip keyifleniyorum.