Şöyle düşünelim, çok sevdiğimiz bir insan vefat ettiğinde ilk zamanlar çok can yakar, sürekli ağlarız. Ancak hayat boyunca bunu düşünüp ağlasaydık çok geçmeden biz de ölürdük.
Bu da öyle bir şey. Ölüme asla alışmazsın ama acısı hafifler zamanla. İlk zamanlar sürekli bunu düşüneceksin elinde olmadan ama geçecek.
Ben senin yerinde olsam oyun oynar, kitap okur, kafamı dağıtacak aktiviteler yapardım. Hayat güzel. Akşam üzeri çık bir hava al, dolaş. Yaşamaya devam etmekten başka çare yok.